Jan van Mersbergen over carnaval 2012: ‘Het was nog emotioneler dan anders’

Nederland, Amsterdam, 10-02-2012 Schrijver Jan van Mersbergen winnaar van de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2011 voor jonge auteurs en schrijver van 'Naar de overkant van de nacht' over het carnaval in Venlo. foto: Bram Budel Jan van Mersbergen. Foto Bram Budel

Vanuit de intercity naar het noorden, ter hoogte van Eindhoven, staat schrijver Jan van Mersbergen weblog NRC Boeken te woord over zijn eerste carnaval na de carnavalsroman Naar de overkant van de nacht.

Aswoensdag. Tijd om Jan van Mersbergen te bellen. Hij vertrok vrijdag naar Venlo om daar carnaval te vieren met zijn vriendengroep. Dat doet hij al jaren, maar dit jaar was het anders dan anders. Van Mersbergen publiceerde afgelopen najaar de roman Naar de overkant van de nacht , een boek dat uitstekend werd ontvangen en waarvoor hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2011 ontving. Naar aanleiding van het boek maakten zijn vrienden een speciaal lied in dialect:


En nu zit hij daar dan, in de intercity terug naar zijn woonplaats Amsterdam.
Jan, hoe was het?

[schorre stem] Het was… geweldig. Gisteren was de mooiste dag, de boerenbruiloft. Iedereen was in het zwart gekleed. Het is een ervaring die trouwens niet in mijn boek zit: de boerenbruiloft begint pas nadat de nacht die ik beschrijf afgelopen is. Mijn vrienden zeggen steeds: ‘De boerenbruiloft, die komt in deel 2, toch, Jan?’

Was het anders dan vorige jaren, doordat je boek er nu is?

Ja, dat klopt wel. Het was nog emotioneler. Ook doordat er een hoop in mijn leven is gebeurd. Ik kreeg enorm veel reacties op het boek. Ik stond de helft van de tijd te janken, daar in Venlo. Het kwam er allemaal uit. Op blauwe zaterdag moest ik voorlezen voor ik-weet-niet-hoeveel honderd mensen. Niet te geloven. En toen nog een lied gezongen met de jongens.

Was er een dag dat je aan 44 bier en een rits Flügels en Jägermeisters kwam, zoals je in het boek beschrijft?

In café Old Dutch, het was een legendarische middag: het bleef maar licht buiten. Iedereen ging als een speer, en opeens was het drie uur ‘s nachts. We hebben toen nieuwe liedjes en nieuwe dansjes gemaakt. We gaan straks proberen om een zo’n liedje, waarbij je door de knieën moet, in de trein over de intercom te doen. Maar de conducteur leek er niet blij mee.

Hoe komt het eigenlijk dat je nog een stem hebt? Iemand van de uitgeverij zei dat je die vorig jaar kwijt was.

Mijn stem was met name zondag heel slecht. Toen heb ik de hele dag niet gepraat. Een van mijn vrienden anticipeert daarop. Hij is verkleed als mimespeler, dan valt het niet op als je twaalf uur niks zegt.

    • Ward Wijndelts