Frans Bromet als boze blanke man

Alles van waarde. Regie: FransBromet . In: 10 bioscopen.

Ooit word je vreemdeling in eigen tijd. In Alles van Waarde vraagt Frans Bromet, pensioengerechtigd, zich af of het al zover is. Wordt hij een knorrepot? Een boze blanke man?

Bromet, grootmeester van de betrokken documentaire, pleegt met camera op zijn schouders op lijzige toon het gesprek aan te gaan. Hier wordt het persoonlijk: gespreksgenoot is dochter Laura. Positivo, goed in haar vel, fractiemedewerker van GroenLinks en lokaal strijdend voor een fietspad door de polder. Pa beperkt zich liever tot knorren over schaalvergroting, managerscultuur en reductie van zorg en onderwijs tot ‘producten’. Hij toont saillante voorbeelden, vooral de zwierige directeur van een ROC die alleen zijn mooie, peperdure schoolgebouw bezig lijkt: een ijdele piramidebouwer.

Wat Bromets jeremiade verteerbaar houdt, is de ingebouwde relativering door dochter Laura. „Je hebt praatjes over ontmenselijking, maar in ons dorp speel je geen enkele rol”, zet zij de profeet op zijn plaats. Wie iets wil veranderen, moet meedoen. In zijn slalom tussen sociale kwesties, introspectie, generatie- en mentaliteitskwesties stemt Alles van Waarde tot nadenken: een atypische, maar sterke aanvulling op Bromets portretmozaïek van Nederland.

    • Coen van Zwol