Word geen slankhufter

1 Hoezo afvallen? Moet je echt lijnen? Alweer? Waarom? Is het echt nodig? Nou, zal je zeggen, er kan wel twee of drie kilo af. Dat zeggen namelijk heel veel mensen. Dat zeggen bijvoorbeeld ook sommige van je slanke vrienden en kennissen. Je weet wel: die mensen die altijd in de strakste broekjes passen en er toch nog twee à drie kilo af willen. Ze doen erg aan vleeshufters denken.

Ja, het is misschien een verrassing, maar vleeshufters bestaan. Er zijn mensen die zo’n hekel hebben aan vegetariërs dat ze graag twee of drie keer zo veel vlees eten als normaal om ook de portie van minstens één vegetariër erbij te nemen. Zoek maar op internet: ‘Adopt a Vegetarian’.

In 1995 als grap bedacht door een student computerwetenschappen – hij kreeg de hele wereld over zich heen toen hij een webpagina met die titel bouwde, inclusief adoptieformulier. Maar er zijn nog steeds mensen, vooral Amerikaanse mannen, die onder dat motto zulke lelijke dingen over vegetariërs op internet zetten dat je niet anders kunt dan hen vleeshufters noemen. (Maar ach, misschien zijn die arme zielen ooit de grootste hufters onder de vegetariërs tegengekomen.)

Hoe dan ook, slanke mensen die nog twee à drie kilo willen afvallen, dat zijn eigenlijk een soort slankhufters. Het is alsof zij in gedachten een te dikke persoon hebben ge-adopteerd en zeggen ‘Ik lijn ook wel voor jou’. En waarom? Denken ze: ‘Er is te veel obesitas, er moet meer gelijnd worden’?

Toegegeven, ze halen wel het gemiddelde omlaag – maar ik krijg er vooral heel veel zin in chocoladecakejes van. Adopt a skinny person – ik eet die van u wel op.

2 Ga niet op dieet. ‘Maar’, hoor ik je zeggen, ‘er moet bij mij écht twee à drie kilo af.’ Ja, dat kan. Misschien groei je inderdaad geleidelijk, in diverse horizontale richtingen. Dan lijkt een dieet best aantrekkelijk. Diëten zijn omgeven met de magie van beloftes en beroemdheden. O, de glitter van punten, calorieën of koolhydraten tellen! De glamour van Dr. Frank, Sonja Bakker en hun oorlog om wat er beter is, eierkoek of oliebol! Maar helaas, we weten allemaal: diëten werken niet. Ze leiden tot jojoën – als de magie eraf is, eet u zich weer rond.

3 Doe es normaal. Hoe moet het dan? Gewoon eten. Gewoon, eten – geen maaltijden overslaan en dan een paar uur later haastig stukken kaas of chocoladecakejes (mijn chocoladecakejes) naar binnen proppen. En gewóón eten. Normale porties. Geen troep. Rustig kauwen, dat het gelijkmatig in het bloed komt. Bedenk ongeveer wat gewoon voor je is, eet dat en denk er verder niet meer over na – te veel nadenken kan funest zijn, in de afvalbranche. Kun je erge honger van krijgen. (Net als van veel sporten trouwens.)

En wat is gewoon? Niet gewoon is: alles opeten wat je voor de neus wordt gezet. Wel heel gewoon is per ongeluk een keer te veel eten. Wat dat betreft is eten net drinken.

Werkt gewoon doen niet? Praat dan eens met iemand over wat je gewoon vindt. Daar zijn die slankhufters heel geschikt voor. Kies een leuke uit, vraag naar zijn of haar gewoon, leg je eigen gewoon ernaast en kom in het midden uit.

4 Magische oplossing. Maar dit wil je vast allemaal niet lezen. Je weet best hoe het moet, twee à drie kilo afvallen. Het is alleen niet leuk en daar wil je een beetje aandacht voor. Of een magische oplossing. Of allebei.

Hier wat magie: aandacht werkt, aandacht voor jezelf – en dus niet per se aandacht voor je eten. In een onderzoek dat een tijd terug in het blad Psychological Science verscheen, bleken jonge, dikke vrouwen die één keertje hadden opgeschreven waarom zij belangrijk vonden wat écht belangrijk voor hen was (vriendschappen, muziek) een paar maanden later slanker te zijn dan vrouwen die over iets onbelangrijks hadden geschreven. Die eerste groep had zichzelf een positieve spiraal ingeschreven. Ongemerkt!

Lukt zoiets nou ook als je het bewust probeert? Misschien. Maar het kan ook geen kwaad tegelijkertijd het denken over lijnen eens lekker op dieet te zetten. Het gewoon over iets anders te hebben.