Grimmige en zwarte Albee

Wie is er bang voor Virginia Woolf? van Edward Albee door Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Gezien: 18/2 Leidse Schouwburg. Tournee t/m 8/6. Inl: hummelinckstuurman.nl

Is het haat, is het liefde? Moet de toon van de voorstelling Wie is er bang voor Virginia Woolf? innig zijn, of juist hard, meedogenloos? Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat het ultieme huwelijksdrama van Edward Albee (1928) zijn wereldpremière beleefde op Broadway. Het Nederlandse theater kent een imposante reeks uitvoeringen van het stuk – mede dankzij Theaterbureau Hummelinck Stuurman. Elke vijf jaar een Virginia Woolf is daar het devies.

Dit keer zijn Linda van Dyck en Victor Löw als de beroemde personages Martha en George aan zet, gesecondeerd door Eva van de Wijdeven en Mohammed Azaay als het jongere stel Honey en Nick. Vier personages die een lange nacht als gevangenen van elkaar doorbrengen in de woonkamer van Martha en George; elke minuut nieuwe whisky of cognac, hier op toneel geen lauwe thee maar water, door Löw openlijk geschonken uit doorzichtige flessen.

De bekende ingrediënten van dit stuk zijn pesten en treiteren, en vooral Löw toont hierin een extreme gretigheid. Zijn vernederingen jegens het drietal kennen geen weerga. Regisseur Paula Bangels maakt er een grimmige en zwarte vertelling van, met snerpende elektronische muziek en een decor dat slechts uit stoelen en een zwevend grasveld bestaat.

Als toeschouwer snak je soms naar een zweem van tederheid. Het is de Honey van Eva van de Wijdeven die met haar pure spel de juiste lichtheid bereikt. Toch heeft ook deze uitvoering me ondanks alle hardheid weer geboeid. Op de mooiste momenten stijgen Löw en Van Dyck boven zichzelf uit, vooral in de scènes over hun gefingeerde zoon.

Ondanks de vaak al te zwaar aangezette rauwheid vinden Martha en George elkaar in dit pijnlijke gemis. Bangels heeft deze verhaallijn terecht alle kracht gegeven.