Een prins onder de sneeuw

Het betreft een lid van het Koninklijk Huis, een lawine is bizar, het nieuwsvakje op nu.nl was voor het eerst rood gekleurd. Eerst denk je nog ‘het is een ongeluk, waarom zou ik hier zoveel meer van willen weten dan als het een onbekende overkomen zou zijn’, maar je merkt dat het nou eenmaal anders is: een prins onder de sneeuw.

Je wilt alles weten over het ongeluk, over lawinegevaar code 4, over lokalisatieapparaatjes, over airbags, over de kritieke toestand waarin hij zich bevindt. Dit nieuws krijg je. En je krijgt nog veel meer, informatie waarvan je niet eens wist dat het bestond: lawine-experts die vertellen over plaklawines en poedersneeuwlawines, andere toeristen die toevallig ook in Lech waren, een helikopter die over de locatie van het ongeluk vliegt en vooral heel vaak de mededeling dat er geen nieuwe informatie te melden is.

Het leek alsof de twee krachten elkaar in een houdgreep hielden: het publiek dat elk stukje informatie vrat, de media die maar voerden en voerden, met wat ze ook maar binnen handbereik konden vinden. En daarbinnen begon zich iets te roeren: verontwaardiging. Naast alle betuigingen van medeleven, leken mensen vooral verontwaardigd. Bijvoorbeeld over de grappen die vlak na het ongeval werden gemaakt. In de tijden van sociale media is het begrip ‘too soon’ uit het raam gekieperd. Waar het vroeger nog zeker een paar dagen duurde voordat de grappen voorzichtig begonnen rond te zingen, is het nu een kwestie van minuten: honderden mensen slingeren immers continu hun gedachten de wereld in. Bij dit nieuws is een ‘mening’ hebben vrij lastig, dus komen daar de woordgrappen: ‘Het kan Friso het kan dooien’. Iedereen die iets kan verzinnen, laat het weten. Het lijkt meer te gaan om het feit dát je iets kan bedenken, dan om de vraag of het grappig of relevant is.

Ook was er hevige verontwaardiging over de hoeveelheid berichtgeving: extra journaals, uitzendingen die geheel in het teken stonden van het ongeval. Zowel RTL als de NOS had een bericht op hun website staan waarin zij inzicht en uitleg gaven over hun keuzes omtrent dit nieuws. Een soort ramptoerismedisclaimer: ‘Wij doen ons best nieuws te brengen en als dat misschien is overgekomen als sensatiezucht dan was dat echt helemaal niet de bedoeling, groetjes de omroep’. Op de site van de NOS wordt zelfs gevraagd een reactie te plaatsen die meegenomen kan worden in hun eigen evaluatie: is de NOS inderdaad doorgedraafd in haar verslaggeving? Volgens de vele berichtjes daaronder wel.

Zodra een gesprek over een onderwerp alle informatie en verdieping begint te verliezen, wordt ook dat verlies weer onderwerp van gesprek. ‘Dit is een extra nieuwsbericht: er is geen nieuws.’

Op de redactie van nrc.next was er ook discussie over de berichtgeving rondom de prins. Lees de overwegingen van hoofdredacteur Rob Wijnberg op de pagina hiernaast.