Del Potro: een bijrolspeler in de Federershow

Juan Martin Del Potro verloor gisteren de finale van het tennistoernooi in Ahoy van Roger Federer. De Argentijn is op de weg terug na een zware polsblessure.

Juan Martin Del Potro toonde zich afgelopen maandag, voorafgaand aan het ABN Amro-tennistoernooi, overtuigd van zijn mogelijkheden. Als hij in optima forma is, zou hij zich kunnen meten met de huidige nummer één van de wereld, Novak Djokovic, dacht hij. Waarom ook niet? Net als de Serviër heeft hij zowel Rafael Nadal als Roger Federer in een grandslamtoernooi verslagen. Dan kan je echt wel iets.

Del Potro heeft zeker de potentie om zich tussen de topvier in het mondiale mannentennis te nestelen, zei Federer gistermiddag. „Hij hoeft zich echt niet meer te bewijzen.” Het waren sympathieke woorden van de Zwitser, die even daarvoor de Argentijn in de finale van het Rotterdamse toernooi met gevarieerde slagen en prachtige stopvolleys van de baan had geveegd (6-1 en 6-4).

Met zijn lengte (1,98 meter), zijn kracht en zijn harde, vlakke ground strokes heeft Delpo in theorie de juiste wapens om zich bij de grote vier te scharen: Federer, Djokovic, Nadal en Andy Murray. Hij leek zich in 2009 al bij hen te voegen, toen hij als twintigjarige de US Open won – na een vijfsetter tegen Federer.

Maar terwijl ‘de grote vier’ zich daarna begonnen los te weken van de rest van het spelersveld, zat Del Potro in Argentinië geblesseerd voor de televisie. Hij liep een grote achterstand op. Hij wist vorig jaar alleen de toen geblesseerde Djokovic in een Davis Cup-ontmoeting te verslaan. „Ik zal nog harder moeten werken om bij de jongens aan de top te komen”, erkende de Argentijn gisteren na de verloren finale in Rotterdam.

Federer had gisteren zeker in de eerste set weinig te duchten van de Zuid-Amerikaanse hardhitter. Toch voorspelde hij voor Del Potro een „plaats vijf of zes” op de wereldranglijst aan het eind van dit jaar. De huidige nummer tien „komt nog van te ver om dit jaar al mee te doen met de topvier”, zei Federer. „Dat zag je op de Australian Open, waar wij vieren het jaar heel goed begonnen en hij in de kwartfinales tekort kwam.”

Del Potro verloor in Melbourne afgetekend van Federer en gisteren was dat in Ahoy niet anders. Hij had in de tweede set wel kansen, vond de Argentijn zelf, maar benutte geen van de zeven verkregen breakpoints. „Minder vertrouwen en concentratie dan zijn tegenstander”, zei Del Potro. „En ja, hij is wel Roger Federer.”

Zijn woeste forehand miste gisteren precisie. En de keren dat Federer hem naar het net lokte, werd hij met secure passeerslagen vaak voor schut gezet. Het kleine schaaltje, de prijs voor de verliezend finalist, leek in de reuzenhanden van de lange Argentijn niet meer dan een prul. Hij speelde op de slotdag een bijrol in de Federershow die de hele week duurde.

Dat de zestienvoudig grandslamwinnaar na een afwezigheid van zeven jaar zijn tweede titel in Rotterdam zou winnen, was na zaterdagavond niet meer zo vanzelfsprekend. Tegen de Rus Nikolai Davidenko wankelde Federer in de halve finales, terwijl Del Potro ’s middags met gemak de als tweede geplaatste Tsjech Tomas Berdych had gezet. En de Argentijn had in zijn enige finale tegen het Zwitserse fenomeen ook al eens gestunt – in de legendarische eindstrijd op de US Open waarin hij een 2-0 achterstand in sets goedmaakte.

Toen, tweeënhalf jaar geleden, leek Del Potro klaar voor de absolute tennistop. Hij maakte na vijf jaar een einde aan de ongeslagen status van Federer op de US Open. In de finale van het Amerikaanse grandslamtoernooi viel Federer zelfs uit zijn rol van ideale schoonzoon, na een late ‘challenge’ van Del Potro. De Zwitser begon een ongekende tirade tegen de umpire en ging uiteindelijk in vijf sets onderuit tegen Del Potro, toen de coming man in het tennis. Maar er volgde tegenslag.

Zijn lange rug had hem aan het begin van zijn profcarrière al eens parten gespeeld en in 2010 hield een polsblessure hem het hele jaar aan de kant. Vanaf de vierde plaats op de wereldranglijst daalde hij honderden plaatsen. „Het was verschrikkelijk om tennis te moeten zien op tv. En de onzekerheid of ik wel weer terug zou kunnen keren. Zeer deprimerend”, aldus Del Potro.

Niet voor niets hoopt hij vooral op een healthy 2012. Want om vijfde van de wereld te kunnen worden heeft hij nog een lange weg te gaan.