Brieven over

Gebrek aan moreel besef

Elke patiënt heeft recht op privacy. De wet maakt daarbij geen onderscheid tussen individuen die publiek bekend zijn en individuen die dit niet zijn. Geen enkele arts, dus ook de Oostenrijkse neurochirurg Claudius Thomé, mag tot individuele patiënten herleidbare informatie delen met derden, als dit niet in het expliciete belang van de patiënt is. De Oostenrijkse wet zal hierin ongetwijfeld weinig van de Nederlandse verschillen.

Neurochirurg Kees Tulleken zal, voor zover het de informatie over de gezondheidstoestand van Prins Johan Friso betreft, het medisch beroepsgeheim niet hebben geschonden. Dit ontslaat hem niet van de morele plicht zijn collega op diens beroepsgeheim te wijzen.

Een journaliste die al deze informatie met het publiek meent te moeten delen, streeft niets anders na dan effectbejag. Een krant die meent dat dit te rechtvaardigen valt met het recht op informatie, moet dringend het morele kompas herijken.

Stijn Van Weyenberg, MDL-arts

Amsterdam

Zwijgplicht Koelewijn

Ik ben kinderarts en heb, met mijn echtgenote als praktijkmanager, in Nederland en Duitsland gewerkt. Daarbij was het vanzelfsprekend dat mijn echtgenote, evenals het overige personeel, onderworpen was aan een afgeleid beroepsgeheim. De neurochirurg Tulleken moet het ‘blauwe boekje’ van de KNMG en de eed van Hippocrates nog maar eens bestuderen. Ik raad hem aan zijn echtgenote zorgvuldig buiten zijn medische bezigheden en contacten te houden.

Van NRC Handelsblad had ik verwacht een dergelijk artikel niet te plaatsen.

Willem Bliek, kinderarts

Bellingwolde

NRC niet in de fout gegaan

Afgaande op het verhaal dat NRC Handelsblad vertelt, vind ik dat het goed heeft gehandeld. Het ging hier om goed nieuws omtrent de gezondheid van Friso en niet om geruchten dat de man was overleden. Verder is hier beslist geen sprake van sensatiejournalistiek. De bron leek erg betrouwbaar. De journaliste deed wat ieder nieuwsgierig mens in haar situatie zou doen: proberen te weten te komen hoe de situatie was. De enige hier die wellicht iets valt te verwijten, is de arts. Dit lijkt echter niet te zijn gebeurd uit vrije wil.

NRC Handelsblad had ervoor kunnen kiezen om niet te publiceren. Met het oog op privacy zou die keuze te verdedigen zijn geweest, maar door een verhaal dat valse geruchten de wereld uit heeft geholpen toch naar buiten te brengen, is de krant niet echt in de fout gegaan .

Maxim Faber(Van het blog)

Scoop vs. beroepsgeheim

Vanuit journalistiek oogpunt lijkt mij dat mevrouw Koelewijn een fantastische ‘scoop’ heeft. De rol van haar echtgenoot, emeritus hoogleraar Tulleken, in het vrijgeven van privacygevoelige informatie vind ik meer twijfelachtig.

Is hij lid van het behandelteam van de prins? Zo ja, dan lijkt het me niet gerechtvaardigd dat hij uitspraken doet over de gezondheid van de prins, tenzij hij uitdrukkelijke toestemming van de Koninklijke familie heeft gekregen. Als hij geen lid is van het behandelteam, dan lijkt het mij dat hij geen inzage in gegevens had mogen hebben, ook al gaat hij vriendschappelijk met de behandelend arts Thomé om. Heeft uw verslaggever wel slim gehandeld door haar bron te vermelden? Emeritus hoogleraar Tulleken wordt in een lastig parket gebracht.

Wouter Tietge

Rotterdam

Dit is nuttige informatie

Jannetje Koelewijn en NRC Handelsblad deden wat ze moesten doen: ons van nuttige, deskundige en gecontroleerde informatie voorzien. Koelewijn heeft niet verhuld dat ze journalist was toen ze haar info inwon. Ze maakt duidelijk wie en wat haar bronnen waren. Haar stuk is integer, professioneel en mooi geschreven. Helaas voor (ex-)leden van het koningshuis is hun privéleven nieuwswaardig. Als enige krant slaagde NRC Handelsblad erin meer informatie te bieden dan welke andere bron dan ook.

Tineke Bennema

(Van het blog)

Schuld aan alle partijen

Dit is verwijtbaar handelen van alle betrokken partijen. De Oostenrijkse behandelend arts Claudius Thomé hoort geen mededelingen te doen over de medische toestand van zijn patiënten. Professor Tulleken, de echtgenoot van Jannetje Koelewijn, had zijn echtgenote moeten beletten dit te publiceren. De hoofdredactie had alle betrokkenen moeten beschermen tegen deze aantasting van het beroepsgeheim. Bescherming van de privacy, juist bij publieke personen, is een groot goed en wordt hier met voeten getreden.

dr. Jeroen Rosingh KNO-arts, Zwolle

Het opzoeken van grenzen

Als ik op de radio Menno Reemeijer elk half uur de situatie hoor updaten en zelfs hoor inbreken in de TROS Nieuwsshow met Jannetje Koelewijn, dan hoor ik haar zélf in een bijzin het medisch beroepsgeheim ter sprake brengen. In de volgende updates verdwijnt die passage.

Daarmee blijft voor mij toch de vraag relevant of je als medium deze grens moet ‘opzoeken’ om recht te zetten wat andere media in hun onzorgvuldigheid en opwinding foutief weergeven. In het algemeen vind ik dat media wel wat terughoudender mogen zijn in de mate waarin ze over sommige kwesties berichten.

Clement Tonnaer

(Van het blog)

Borrelpraat

Terecht zijn behandelende artsen in Innsbruck en Rijksvoorlichtingsdienst terughoudend met prognostische informatie. In een vroeg stadium na zuurstofgebrek van de hersenen is dat onmogelijk.

Helaas zijn er dokters die, ongehinderd door hun zijdelingse expertise in de betreffende aandoening, in zo’n informatievacuüm stappen.

Er volgt een grensoverschrijdend verslag van vertrouwelijke medische informatie, gelardeerd met uitspraken over speculatieve neurochirurgische interventies, die bij cerebraal zuurstofgebrek niet aan de orde zijn. Omdat Tulleken ongetwijfeld door zijn vrouw is geïnformeerd over wat zij op basis van door hem en zijn collega verstrekte informatie gaat melden, is hij ver over zijn professionele grenzen gegaan.

De hoofdredactie had publicatie van deze tekst niet mogen toestaan.

J.W. SNOEK, neuroloog

M.C. HOOGSTRATEN, psychiater

Groningen

Houding RVD achterhaald

Het is volkomen terecht dat NRC Handelsblad publiceert. De houding van de Rijksvoorlichtingsdienst past niet meer bij deze tijd. Het Koningshuis is juist gebaat bij transparantie en niet bij het sturen van informatie.

Ik vind het storend dat iedere woordvoerder in deze zaak – tot en met de burgemeester van Lech – de letterlijke woordvoeringsrichtlijnen bezigt. Laten we open en eerlijk zeggen hoe de vlag erbij staat en laten we als media niet acteren als verlengstuk van de RVD. Wij Nederlanders zijn volwassen mensen en kunnen het nieuws aan. En alles in het volste respect voor de Koninklijke familie en met de beste hoop op een voorspoedig herstel van de prins.

Martin Zijlstra

(Van het blog)

Ik verwacht beschaving

De voorpagina is het gezicht van de krant. Ik verwacht van mijn krant terughoudendheid, beschaving en niet alleen enig inzicht in wat belangrijk is, maar ook hoe het moet worden gepresenteerd. Blijkbaar wordt de krant steeds meer gemaakt voor de sensatiebeluste, taalzwakke lossekrantkoper en niet voor meer gewone abonnees.

Maar ach, misschien is mijn verwachtingspatroon wel te hoog en is ook mijn krant op zoek naar de inner Geert in zichzelf.

Pim Felen

(Via de site)

NRC gaf opheldering

Een groot gedeelte van de de negatieve reacties vindt zijn oorsprong in een mening over beroepsgeheim. In het gehele stuk staat niets nieuws, alleen is het beter omschreven en samengevat. De eerste berichten over het ongeluk van Friso maakten al duidelijk dat hij lange tijd onder de sneeuw heeft gelegen en als gevolg hiervan onderkoeld was geraakt en diende te worden gereanimeerd. De informatie van de schedelbasisfractuur is geen nieuws, eerder een opheldering van voorgaande desinformatie van de media.

De rest van het artikel gaat in op algemene informatie. Hierbij gaat het niet specifiek om Friso, maar over een algemene medische situatie. Zelfs de kop van het artikel is niet meer dan een academische vraag, die ook op deze manier wordt beantwoord.

A.J. Verm

(Van het blog)