Misverstanden

‘Kijk toch eens! Wat prachtig, die kerkramen….’ Zat ik op een bustrip naar Lourdes die tijdens een tussenstop een zestiende-eeuwse kapel aandeed? Of was ik beland in een proeverij van miswijnen? Geen van beide.

Deze ongelovige -hoewel, ik ben erg into Bacchus- zat gewoon in een restaurant waar naast mij iemand de glycerinesporen die langs de binnenkant van zijn glas naar omlaag bogen aan het bezingen was. ‘Dit is het kenmerk van een grote wijn’ hoorde ik hem tegen zijn gezelschap beweren. Fijn dat inderdaad sommige wijnen kerkraamvormige glycerinesporen achterlaten, maar dat verklaart de inhoud van het glas nog niet heilig.

Voor je het weet komt er een nieuw bedevaartsoord. Waar we nu eens niet een bloed huilende Maria mogen bewonderen, een ouweltje te zien valt waar we Jezus Christus in kunnen herkennen, maar waar we voor een glasbak van glas in lood een kaarsje mogen branden. Onterecht. Voor kerkramen in het wijnglas geldt hetzelfde als voor medailles op het wijnetiket: ze zijn geen enkele garantie voor lekker.

Nu geldt dat overigens wel voor meer mededelingen. De meest hardnekkige is de mare rondom eikenhout. Een echte ‘élevé en barriques’ of anders toch wel zeker een wijn die ‘aged in French and American Oak’ is, die moeten we hebben. Dat klinkt luxe en zo’n wijn moet dus ook wel lekkerder zijn dan gewone.

Regelmatig zou je echter een wijnmaker met de duigen van zijn eigen vaten op zijn flikker geven. Dan krijg je plankensap in je glas in plaats van wijn. Geen vruchtje meer te ontdekken. Puur en onvervalst vloeibaar hout proef je dan. En de klussers weten dat dit maar voor één ding geschikt is: om rotte kozijnen mee te repareren.

Een goede wijnmaker wil natuurlijk geen plankensap of eikenelixer maken. Hout gebruikt hij met mate. Ooit heb ik er eentje treffend horen formuleren: ‘Hout is het peper en het zout en niet de hoofdmaaltijd’. Inmiddels is er trouwens ook een tegen-trend waarneembaar. Ik kom steeds vaker etiketten tegen waar ‘unwooded’ op staat, veelal bij witte wijn. Bij de Mâcon Villages 2010 van Nicolas Maillet (€ 11,00) moest ik wat verder kijken dan het label groot was, maar de importeur bevestigde mijn vermoeden dat ik hier te maken had met een houtvrije witte bourgogne. ‘Geen splintertje in de buurt geweest zelfs.’ Daarom puur fruit, zuivere perzik, onberispelijk passievrucht en citrus van vreemde smetten vrij. Onberispelijke wijn.