Even geen tijd voor de revolutie in Syrië

Egypte is even met zichzelf bezig. Van een land dat net een revolutie, of iets dat daarop lijkt, achter de rug heeft, zou men verwachten dat het een meer dan gewone interesse heeft voor soortgelijke ontwikkelingen in een nabij land. In het geval van Egypte en Syrië lijkt het tegendeel waar. Egypte is vooral met zichzelf bezig, zo blijkt, en het houdt zich het liefst op de vlakte wanneer het over Syrië gaat.

Op woensdag zei minister van Buitenlandse Zaken Mohamed Kamel Amr dat Egypte „vreedzame en betekenisvolle verandering wil die tegemoetkomt aan de verzuchtingen van het Syrische volk”. Het was de krachtigste uitspraak tot dusver over Syrië. Egypte steunt wel de resoluties van de Arabische Liga, waarin president Assad wordt gevraagd om af te treden, maar niet het plan van Qatar en Saoedi-Arabië om een Arabische vredesmacht naar Syrië te sturen onder VN-auspiciën.

Juist omdat zoveel Arabische landen een woelig jaar achter de rug hebben, denkt de Saoedische columnist Abdulrahman Al Rashid dat een vredesmissie weinig kans van slagen heeft. „Door de omwentelingen in de Arabische wereld zal het moeilijk worden regeringen bereid te vinden voor zo’n missie”, schrijft Al Rashid in de pan-Arabische krant Asharq Al-Awsar. „Egypte is vooral met de eigen interne situatie bezig en kan het zich sowieso niet permitteren om soldaten te sturen. Ook Jemen, Libië en Tunesië zijn nog niet klaar met hun eigen revoluties.”

De Egyptische staatsmedia kunnen zich best vinden in de officiële opstelling. „Hoe meer foto’s ik uit Syrië zie komen, hoe meer ik de vaderlandslievendheid van ons geweldige leger bewonder”, schrijft Abdel-Mohsen Salama in de overheidskrant Al-Ahram. „Onze soldaten hebben tijdens de revolutie geen schot gelost. Goed, er zijn fouten gemaakt tijdens de transitie maar dat is omdat het leger geen ervaring heeft met politiek.”

Mohamed El Said Saleh, in de onafhankelijke krant Al Masry Al Youm, ziet het anders. „Met pijn in het hart zie ik hoe landen van bijna geen belang vergeleken met Egypte elke dag beslissingen nemen over Syrië en de strijd tegen Assad escaleren. Maar vanuit het revolutionaire Egypte blijft het stil.”

Dat wil niet zeggen dat de Syrië-kwestie niet speelt. Anti-Assad-activisten houden al maanden een sit-in voor de Arabische Liga aan het Tahrirplein, en de Syrische ambassade krijgt het steeds moeilijker. Nadat de Syriërs eerder al het ambassadegebouw in de wijk Dokki moesten verlaten nadat dat deels in brand was gestoken, werd ook de nieuwe ambassade in Garden City vorige zaterdag aangevallen. Gisteren werd opnieuw betoogd voor de ambassade. De betogers, Syriërs én Egyptenaren, eisten de uitwijzing van de Syrische ambassadeur.

Het Egyptische parlement is ook met Syrië bezig. Het keurde deze week een motie goed waarin de regering wordt gevraagd een „duidelijke positie in te nemen over de Syrische revolutie, in overeenstemming met alles waar de Egyptische revolutie voor staat, het Syrische volk te steunen en de misdaden van het regime te veroordelen”. Aan de motie is nog geen gevolg gegeven.

Gert van Langendonck

    • Gert Van Langendonck