Ellen Vogel blikt terug

Opium: Ellen VogelNed.2, 22.35 – 23.15 uur

Haar optreden als de vervagende prinses Juliana in de recente tv-series over prins Bernhard („Benno, moet je niet meer doen, dat soort zaakjes”) en koningin Beatrix is hoogstwaarschijnlijk haar afscheid geweest. Ellen Vogel is, op haar negentigste, niet meer van plan nog nieuwe rollen te spelen. „Ik vind het nu mooi geweest”, zegt ze vanavond in een aan haar gewijde aflevering van de kunstrubriek Opium, met innige tevredenheid terugkijkend op een carrière die zeventig jaar geleden op de Amsterdamse toneelschool begon.

Met veelzeggende archieffragmenten, waaronder een Gijsbreght en een Midzomernachtsdroom uit de jaren zestig, en met getuigenissen van collega’s, roept het programma een beeld op van een actrice van wie, volgens acteur Eric Schneider „een ongelooflijke schoonheid” uitging. Of dat gracieuze imago haar ook wel eens in de weg zat als haar rol om een minder voyant personage vroeg, vertelt het verhaal niet. En evenmin of ze er opzettelijk wel eens een schepje bovenop deed. Het gaat hier niet over de techniek van het acteren.

Wel brengt interviewer Cornald Maas de verwijdering ter sprake die kort na de oorlog ontstond tussen de jonge moeder Ellen Vogel en haar pasgeboren zoontje. Maar misschien had hij dat beter niet kunnen doen. In afzonderlijke interviews zeggen de allang weer met elkaar verzoende moeder en zoon dat ze het daar niet over willen hebben. Te privé.

Maas noemt zijn gesprek met Ellen Vogel „misschien wel het allerlaatste televisie-interview” en maakt het daarmee dramatischer dan nodig is. Een passender eresaluut komt van actrice Halina Reijn: „Ik vind dat je je helden en heldinnen moet kunnen vereren”.

HENK VAN GELDER

    • Henk van Gelder