De roofvogel op mijn schouder

Monique Snoeijen schrijft de soundtrack van haar leven. Deze week: jaloezie.

Jaloezie is een groengele roofvogel die op je schouder zit te grijnslachen. Zo staat ‘Afgunst’ beschreven in Humeuren en Temperamenten van Gerrit Komrij, dat ik er voor de gelegenheid nog eens op nageslagen heb. Je kunt volgens deze ‘encyclopedie van het gevoel’ wel doen alsof die groengele roofvogel er niet zit, maar op een dag zal hij hoe dan ook „zijn klauwen in je nekvel” slaan.

Even voor de goede orde: ik ben heus een ruimdenkende, verlichte, onafhankelijke en zelfverzekerde vrouw met een hart van elastiek. Dat zal iedereen beamen. MAAR DAN KAN IK TOCH NOG WEL GEWOON HARTSTOCHTELIJK, KINDERACHTIG, PATHETISCH EN ZUIGEND JALOERS ZIJN OMDAT MIJN HUIDIGE VERKERING ZONODIG EEN EX MOET HEBBEN!!!

Nee, deze emotie onderdrukken is geen optie. Zoals een verwaarloosde verkoudheid kan overgaan in een ernstige longontsteking, zo kan een verwaarloosde jaloezie meerdere mensenlevens ontwrichten. De symptomen zijn bovendien te ernstig om te negeren en te vinden onder het kopje ‘bijwerkingen’ van zware medicijnen: hoofdpijn, buikpijn, hartkloppingen, duizeligheid, misselijkheid, verminderde concentratie en slapeloosheid.

Negeren is niet alleen gevaarlijk, het is ook zinloos. Die gifgroene vogel heeft zich nu eenmaal op mijn schouder vastgeklauwd en is voorlopig niet van zins weg te gaan. Het is dus zaak dat de huidige verkering het roofdier eronder weet te houden.

Hoezo moet ik dat zelf doen? Van mij valt niets te verwachten. Ik ben ziek. Ik heb pijn. Daarom reageer ik – net als een gewond dier – zo angstig en agressief. Mijn huidige verkering daarentegen is een wijs man met een gezonde geest, dus hij zal dit zaakje moeten opknappen. Maar hoe?

Het was zoveel eenvoudiger geweest als de huidige verkering een Hysterische Ex had gehad. Zo een die bankrekeningen leegrooft, schreeuwend voor de deur staat en daarna zijn banden lek prikt. Dan kon hij volstaan met het vliegende monster af en toe een brokje vlees toe te werpen (moet je zien wat ze nu weer mailt/heeft gedaan/van mijn geld heeft gekocht/tegen mijn vrienden heeft gezegd) en de aasgier zou tevreden zijn snavel aflikken en verzadigd in slaap sukkelen.

Maar de huidige verkering heeft geen hysterische ex, hij heeft een Aardige Ex. En een aardige ex, dat kunt u in elke roofvogelgids lezen, haalt in de groengele roofkip het slechtste naar boven. In huis fladdert ze tegen de ramen op, ze kan nergens naartoe, want de aardige ex is overal. Haar foto’s staan in de boekenkast, haar ansichtkaarten hangen op de wc. In de gordijnen zit haar gevoel, aan de muur hangt haar smaak.

Natuurlijk heeft de huidige verkering al wel geprobeerd de roofvogel te kalmeren. Hij heeft uitgelegd dat hij en zijn ex gewoon goede vrienden zijn, niet meer en niet minder. Dat dat moet kunnen, omdat we allemaal volwassen zijn. En dat je de geschiedenis nu eenmaal niet kunt uitwissen – als je dat al zou willen. Maar intussen zit het roofdier daar maar op mijn schouder te kermen en te wenen, want het beest weet dat het kan vliegen wat het wil, maar dat de afstand met de aardige ex nooit meer in te halen is.

Jaloezie is een chronische aandoening. De huidige verkering moet er daarom rekening mee houden dat de behandeling intensief en langdurig zal zijn. Hij zal het groene monster eindeloos in de nek moeten kroelen en toefluisteren dat het het grappigste, slimste en knapste monster is dat hij ooit heeft ontmoet. Totdat het zich – verzwakt en schor gekrijst – uiteindelijk aan de voeten van de huidige verkering neervlijt en zichzelf, althans voor even, troost met de gedachte dat deze man in ieder geval een Goede Ex kan zijn.