Onderhuidse chip dient u op tijd uw medicijn toe

Zeven Deense vrouwen kregen 20 dagen lang eenmaal daags hun medicijn toegediend vanuit een onderhuids geplaatst apparaatje dat vooraf geprogrammeerd én op afstand bedienbaar was.

Het is, claimen de Amerikaanse ontwikkelaars en testers, de eerste proef in mensen met een draadloos gecontroleerde medicijndoseringschip. Hun verslag verscheen gisteren online in het tijdschrift Science Translation Medicine.

Het apparaatje meet 5 bij 3 bij 1 centimeter. Het lijkt wel wat op een pacemaker, die ook onderhuids wordt aangebracht. Behalve batterij, zender, ontvanger en elektronica bevat het apparaatje een voorraadje medicijnen. Die zitten in putjes in speciale microchips. De putjes zijn afgedekt met een minuscuul rooster. De gaatjes daarvan zitten dicht met titanium-platina-membraampjes. Een stroompje laat die snel smelten als het betreffende putje zijn medicijn moet afgeven.

De elektronica kan worden geïnstrueerd om dagelijks op een vast tijdstip een medicijndosis te geven. Maar die puls kan ook van buitenaf met een afstandsbediening worden gegeven. De dosis is aanpasbaar.

De huisarts kan het apparaatje inbrengen via een sneetje in de huid – bij de Deense vrouwen zaten ze op de heup. Maar voor het afleveren van 20 dagdoses laat natuurlijk niemand zo’n operatie uitvoeren. Het producerende bedrijf MicroCHIPS, opgericht door de onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology, heeft medicijnchips klaar waar 400 dagdoses in passen.

De MicroCHIPS zijn geschikt om medicijnen toe te dienen die mensen zichzelf anders dagelijks moeten inspuiten. Vooral bij medicijnen zonder direct merkbaar effect zou ’n apparaatje de therapietrouw flink kunnen verbeteren, verwachten de onderzoekers.

In het experiment kregen de deelnemende proefpersonen teriparatide, een niet veel gebruikt hormonaal werkend medicijn voor mensen die al ernstige botontkalking hebben. De onderzoekers noemen bèta-interferon bij MS-patiënten een mogelijkheid, en bepaalde pijnmedicijnen.

In het nu uitgevoerde experiment ging de aandacht vooral uit naar de medicijnconcentraties in het lichaam van de patiëntes. Die waren in grote lijnen dezelfde als na het injecteren van het medicijn, wat een belangrijke stap is naar toestemming om de MicroCHIPS in de gewone praktijk te gaan gebruiken.