Iedereen op tv heeft een boek

Kaartenweek! Wie mag erbij zijn, de dertiende maart – en wie niet? Henk van Straten heeft ze al binnen: ‘Ik ga de hele avond op die vaste plek van Mulisch hangen, gapen en verveeld om me heen zitten kijken.’ James Worthy wil juist dansen: ‘ Van de lambada tot de foxtrot’.

En Rutger Castricum heeft een coup voorbereid. De universele sterreporter van de PowNews, befaamd om zijn vermogen om overal binnen te komen, aast ook op een Boekenbalkaartje. En dan niet zo’n flauw toegangsbewijs voor journalisten – die, eh, niet heel erg ondervertegenwoordigd zijn op het bal – maar een echt Schrijverskaartje zoals Arie Boomsma dat heeft (en Rik ‘Ravelli’ Felderhof).

Dus zat er voor Castricum niet veel anders op dan, in zijn eigen woorden, een ‘echt boek’ te schrijven. ‘Iedereen op tv heeft een boek en dat wil ik dus ook. Een boek over Ibiza: Mijn Ibiza.’ Want Ibiza is ‘een oord dat het decor kan zijn van een droomvakantie, maar alleen als je vertrekt met mijn boek in de koffer. Voor je het weet, logeer je in het noorden terwijl je graag had willen feesten. Of je wil een weekje rust en je belandt in een dorpje met winkels waar de gefluorideerde luchtbedden buiten op kleur zijn opgelijnd.’ Een boek, kortom, voor iedereen die Koorts van Saskia Noort heeft gemist – daar staat dat ook allemaal in.

Maar met een boek alleen kom je er niet, het moet ook een beetje literair zijn. Waarschijnlijk heeft Castricum toen het nieuwe literaire zelfhulpboek Hoe word ik een beroemd schrijver van Ilja Leonard Pfeijffer geraadpleegd, waarin hij niet alleen uitlegt hoe je moet schrijven, maar ook hoe de markt werkt: ‘Hoe hoger de verkoopcijfers, hoe slechter het boek’. Daarop heeft Castricum zich nog verder in het oeuvre van Pfeijffer verdiept, althans in de achterflappen. Op diens verzamelbundel De man van vele manieren uit 2008 trof hij een foto van de poedelnaakte Leids-Genuese alleskunner. (Die sinds die foto trouwens geen roman of dichtbundel meer publiceerde).

Zo moet dat dus! Vandaar dat voorop Mijn Ibiza de auteur zich in een zwembad heeft laten fotograferen, zijn kruis subtiel aan het zicht onttrokken door een glas witte wijn. Maar net niet subtiel genoeg, want als je goed kijkt zie je dat Castricum heel lafjes zijn licht ‘gefluorideerde’ zwembroek heeft aangehouden. Daarin zit dat toch het verschil met Pfeijffer: echte literatuur heeft echte ballen.

    • Arjen Fortuin