De Peulen

Het zijn helemaal de Polen niet, die hen kwaad maken. Het is zelfs niet het ‘Polenhotel’: voormalig hotel Groenendijk. Vraag maar aan Hans Pars, ondernemer. Hij woont er in Hazerswoude-Rijndijk pal tegenover.

Terwijl hij thuis koffie voor me maakt, beent Eric van Ulden binnen: „Yo.” Eric woont om de hoek. Hij zit in de reclame. Eric heeft zodoende „fullcolour alles helpen verkrachten”. Hij bedoelt dat hij hier alle huizen aan de Rijndijk aan protestposters met de tekst ‘for sale’ hielp.

Hans en Eric zijn intelligente mannen. Uitstekend op de hoogte. Mailen me nog even het eindrapport na van het parlementair onderzoek Lessen uit recente arbeidsmigratie.

Ook doen ze soms denken aan typetjes van Koot en Bie. Daar kijken ze deze weken trouwens zelf ook weer graag naar.

Het ligt aan hun zelfvertrouwen: „Wij hebben een ongelooflijk strak communicatiebeleid.” Aan hun oprechte woede: „We gaan nu gewoon he-le-maal dwarsliggen.” En het ligt aan de ingelijste verzameling kentekenbewijzen, van Fiat tot Audi, die als een brevet van vooruitgang op de wc van Hans hangt. Soms schiet ik dus even in de lach. Dan lachen ze enthousiast mee.

Maar goed. De gemeente gedoogt al jaren dat voormalig hotel Groenendijk in dit buurtschap van nog geen 700 inwoners 150 migranten uit Midden- en Oost Europa, voornamelijk Polen, huisvest. Dat er nog 40 migranten bij kwamen in een voormalig kloostertje, even verderop. En dat de buurman van Hans 22 tweepersoons-‘studio’s’ op zijn perceel mag laten bouwen, rara voor wie.

Dat baarde hun dus zorgen. Het leidde na lang soebatten tot een „schofferend” gesprek met de burgemeester. Volgens Eric opende die het gesprek met:

„Zéu. Dus de Péulen moeten weg.”

Dat VVD-mens. Zonder te luisteren, hen meteen maar wegzetten als xenofoben.

Het ging niet om de Polen. Ja, er was wel overlast, er bleven soms mensen overnachten in hun auto. „En je zit hier tussen de weilanden, dus die gingen dan pimpelen.” Maar excessen? Ach, er reed er wel eens één tegen een boom.

Het echte probleem: de concentratie van zoveel mensen van buiten voor een lange periode. „Dat gaat broeien.” Zelfs een adviesgroep van de gemeente erkende dat en waarschuwde dat burgemeester en wethouders hun vertrouwen verspeelden. „Als het Leidenaren waren, dan waren we óók tegen.”

Hans en Eric stapten naar de rechter. Ook die vond het Polenhotel in strijd met het bestemmingsplan. De gemeente ging in beroep. Nu ligt de zaak bij de Raad van State.

Hans Pars zegt dat we niets hebben geleerd. „De huisvesting is te massaal en te sjofel om te integreren.” Net als vroeger bij de gastarbeiders. „Alles moet weer op de meest rottige manier.”

Het ligt niet aan de Polen, zeggen ze. Echt niet. Het zijn de bestuurders.

    • Margriet Oostveen