Brieven

Ook leraressen zetten hun erotisch kapitaal in

Van biopsycholoog Martine Delfos heb ik geleerd dat je je op je werk moet beperken tot werk. Je moet je collega’s niet uitdagen met andere kwaliteiten.

Geregeld weiger ik een leerlinge de toegang tot de klas, als haar uitstraling van dien aard is dat de kans groot is dat bijvoorbeeld de ‘borstenblik’ in mijn aardrijkskundeles meer aandacht krijgt dan de Karawankenblick (Karinthië, Oostenrijk). Als je er wat van zegt, moet je oppassen dat je niet wordt uitgemaakt voor „vieze gluurder”.

Joyce Roodnat stelde dat menig vrouw haar kwaliteiten welbewust in de strijd werpt (Opinie & Debat, 11 februari). Toen vrouwelijke collega’s hierop werden gewezen, veinsden de meesten dat ze zich van geen kwaad bewust zijn. Menig leerlinge verwijst terecht naar leraressen als ze wordt aangesproken op haar kledij. Het valt niet mee om een identificatiefiguur te zijn op school.

Dhr. M. Sinke

Moerkapelle

Lesbisch stel geweigerd

In NRC Handelsblad van 11 februari stond een artikel over het ruilen van zaadcellen en eicellen bij fertiliteitskliniek Geertgen in Noord-Brabant. Niet vermeld is dat dit in de wijde omtrek de enige kliniek is waar lesbische stellen terechtkunnen. Dit komt doordat de plekken waar heterostellen met hun vruchtbaarheidsproblemen terechtkunnen, geen lesbische stellen accepteren voor dit soort (be)handelingen. Dit is rechtstreekse discriminatie, wat ook is vastgesteld door de Commissie Gelijke Behandeling. Het heeft alleen niet geleid tot een verandering in de praktijk van veel ziekenhuizen.

Els van der Zee

Bennekom

Inval Syrië onverstandig

Guy Verhofstadt legt uit hoe Syrië moet worden aangepakt (Opinie, 13 februari).

Aan de bestaande situatie in Syrië ging het nodige vooraf. Hieraan schenkt Verhofstadt geen aandacht. In Afghanistan en Irak zijn tegen zeer hoge kosten veel eigen manschappen gesneuveld, met een minder dan minimaal resultaat. Het is voordeliger om op afstand cyberoorlogen te stimuleren. Dit spaart hoge kosten uit en de slachtoffers behoren allemaal tot het land dat wordt ‘geholpen’.

Na vijf landen waar het Westen de chaos heeft bevorderd (Afghanistan, Irak, Tunesië, Egypte en Libië), zou het beter zijn even pas op de plaats maken om goed na te denken over een strategie voor de langere termijn alvorens Syrië over te leveren aan dezelfde chaos.

Ben Hoffschulte

Leuven, België