Waarom campagnes nooit meer hetzelfde zullen zijn

Zijn verkiezingen te koop? Vandaag in nrc.next en NRC Handelsblad roep ik de vraag op in hoeverre de Republikeinse voorverkiezingen worden beïnvloed door de trend van super-PAC’s, ofwel ‘politieke actiecomité’s. Deze organisaties mogen sinds 2010 onbeperkt geld inzamelen om campagne te voeren voor de kandidaat van hun keuze, of liever: tegen diens tegenstanders.Staaltjes daarvan zagen we de afgelopen maanden, bijvoorbeeld deze, van super-PAC Winning Our Future (pro-Gingrich):

http://www.youtube.com/watch?v=dRz7LrQfIK4

Iedere presidentskandidaat heeft een super-PAC. Je kunt niet meer zonder, zei zelfs Barack Obama’s campagneadviseur Jim Messina. Daarmee heeft het politieke campagnes in Amerika drastisch veranderd, terwijl over de nadelen maar heel voorzichtig debat ontstaat. Maar niemand kan deze effecten ontkennen:

1. Er gaan maar een paar donoren achter schuil.

Veel super-PAC’s drijven op de gulle giften van één donor, die zichzelf pas na maanden bekend hoeft te maken. The New York Times maakte dit inzichtelijke overzicht van de belangrijkste donoren. Wat blijkt: het zijn er zo weinig. Sheldon Adelson is de kurk waarop Newt Gingrich drijft. Jon Huntsman moest in campagne van het geld van zijn vader hebben. Rick Santorum heeft Foster Friess. Presidentskandidaten zijn stuk voor stuk dus van één of enkele donoren afhankelijk. Dat roept de vraag op wat die donoren wíllen, maar niemand kan ze ter verantwoording roepen.

2. Het zijn hybride organisaties

Niemand gelooft dat super-PAC’s volledig los staan van de kandidaten voor wie ze opkomen. Volgens het Amerikaanse Hooggerechtshof mogen kandidaten en super-PAC’s hun acties niet coördineren. In werkelijkheid gedragen ze zich als de buitenboordmotor van een presidentscampagne, zonder dat ze last hebben van alle beperkende regels die voor de kandidaten gelden.

Niemand legt het beter uit dat komiek Stephen Colbert, die zichzelf kandideerde voor de voorverkiezingen in South-Carolina en zijn vriend Jon Stewart voorzitter maakte van zijn super-PAC:

3. Verkiezingen zijn te koop

In NRC staat vandaag een gesprek met politicoloog John Sides. Hij deed onlangs een bijzonder interessant, maar nauwelijks opgemerkt onderzoek naar de voorverkiezingen in Florida van 31 januari. Die werden na een tapijtbombardement van negatieve advertenties (aldus Nerwt Gingrich) ruim gewonnen door Mitt Romney. Sides onderzocht of er een verband was tussen de winst van Romney en zijn enorme campagne-uitgaven in Florida. Hier, op de website van Nate Silver, staat zijn onderzoek. Sides’ conclusie: de spotjes hielpen hem vrijwel zeker, al weet je nooit hoe het anders was gelopen. Hoe dan ook, in de districten waar Mitt Romney de meeste negatieve spotjes liet uitzenden over Newt Gingrich, daalde de populariteit van Gingrich het hardst. Voorzichtig zegt Sides:

At this point, I would say there is suggestive evidence that Mr. Romney’s advantages in advertising helped him win in Florida – but it qualifies as circumstantial.

Dat belooft wat voor televisiekijkers in Michigan, waar op 28 februari gestemd gaat worden en Romney en Rick Santorum gezamenlijk aan kop gaan. Romneys super-PAC kan in ieder geval tevreden zijn. De ruim 30 miljoen dollar die gestort is op Restore Our Future is nuttig besteed aan televisiespots.

 

 

 

    • Guus Valk