Lekker fris ronken

Lekker fris ronken

jazzBruut!

Branie en pit. Dat hebben de vier relschoppers van het bandje Bruut! dat net z’n gelijknamige debuut heeft uitgebracht. De band rond de veelbelovende saxofonist Maarten Hogenhuis wil afrekenen met het ‘jazz voor oudemannetjes’-imago en zet in op vintage hip met een randje. Dus frisse nummers die variëren van surfjazz, warmbloedige boogaloo tot aan de Hammond hangende nummers die eenmaal op stoom gierend door de bocht grooven met bijbehorende rookwolken.

Bruut! heeft goed geluisterd naar souljazz uit de jaren zeventig. Een sterk dansbare dynamiek dus, wat muzikaal entertainment en een immer door spinnende ritmemotor. Het album heeft een aardige opbouw, van luchtige wat routineuze orgeljazz, naar meer expressie en dwarsere invullingen. Er lijkt per nummer vinniger en eigenwijzer gespeeld te worden. Met een dwars improstuk als verborgen bonus achter het laatste nummer.

Vooral Hogenhuis weet zich op dit album eruit te fonkelen. Hij is een duidelijk door Benjamin Herman geïnspireerde saxofonist die zowel lekker ongecompliceerd kan ronken als dieper zoeken naar nieuwe noten.