Het blauwe uur van McQueen

Geen mooier blauw dan dat van een wolkenloze lucht kort voor zonsondergang. Aan de horizon gloort nog een zweempje oranje op de plek waar de zon zojuist is verdwenen, maar de rest van de hemel heeft een diepblauwe kleur gekregen die afstraalt op de hele omgeving. Huizen, auto’s, stoeptegels – alles baadt in de blauwe gloed van de schemering. Totdat de lucht van donkerblauw in diepzwart verandert, en de lantarenpalen aanspringen. Dan is l’heure bleue, zoals de Fransen dit dagdeel noemen, voorbij. En moeten we wachten tot vlak voor zonsopkomst, als zich weer zo’n blauw uurtje aandient.

Steve McQueen is van plan dat blauwe uur op te rekken tot een blauwe nacht. Deze week maakte het Stedelijk Museum bekend dat het de in Amsterdam wonende Britse regisseur/kunstenaar (zijn film Shame draait op dit moment in de bioscopen) gevraagd heeft voor een project in het Vondelpark. Van 7 tot 25 maart zullen alle 275 straatlantarens in het park blauw licht geven, in plaats van het gebruikelijke witte. Blues Before Sunrise heet het kunstwerk, genoemd naar een bluesklassieker uit 1934. Want, zegt McQueen, „de soul van dit kunstwerk komt rechtstreeks uit de blues”.

Het Stedelijk vergelijkt het project al met The Gates, de oranje poortjes die Christo in 2005 in het New Yorkse Central Park plaatste. Maar Blues Before Sunrise is subtieler. Veel bezoekers zullen niet eens doorhebben dat er iets in het park veranderd is. Blues Before Sunrise zal ongrijpbaar en geheimzinnig zijn, de perceptie van tijd en ruimte op zijn kop zetten, en bij nietsvermoedende voorbijgangers een onverwacht melancholisch gevoel teweegbrengen.

Het is een idee dat zo veelbelovend is dat je nu al hoopt dat het navolging krijgt. Want waarom zou het project tot het Vondelpark beperkt moeten blijven? Denk aan de Wallen, niet rood maar blauw verlicht. Of aan het Museumplein, badend in blauw licht, met de badkuip van het Stedelijk die als een aquarium lichtblauw opdoemt. Mooi!

    • Sandra Smallenburg