AC/DC zacht gemangeld

AC/DC zacht gemangeld

popJens Thomas: Speed of Grace

De ruige hardrocksongs van AC/DC zijn eerder aangepakt door muzikanten uit een afwijkend muziekgenre. Bluegrassband Hayseed Dixie maakte al eens een virtuoze vertaling van de rauwe urgentie van Highway to hell. De Duitse jazzpianist Jens Thomas gooit het nu over een andere boeg op Speed of Grace, een album met serene vertolkingen van nummers die bijna niet meer te herkennen zijn als AC/DC. Iemand bij zijn platenmaatschappij moet gedacht hebben dat het een goed idee was om hardrock te vertalen voor mensen met gevoelige oren: Dolly Parton zong toch ook een prachtige versie van Stairway to heaven? Maar als Thomas de tekst van Hells bells inzet met zijn vette Duitse accent en een grimmig parlando, werkt dat hooguit op de lachspieren. If you want blood wordt zelfs een beetje luguber in Thomas’ softe versie met gestopte trompet, als een op de loer liggende sluipmoordenaar die de luisteraar daadwerkelijk naar de keel wil springen. Eén zo’n cover was curieus geweest; dertien keer AC/DC door deze pretentieuze mangel is te veel van het goede. Daar helpt geen prachtig pianospel aan.

    • Jan Vollaard