Papa staat op heel hoog voetstuk

Tony 10. Regie: Mischa Kamp. Met: Faas Wijn, Jeroen Spitzenberger, Rifka Lodeizen. In: 103 bioscopen.

Tony 10 is een sprookjesachtig verhaal rond een serieus probleem: wat als je bijna tien bent en je ouders gaan uit elkaar. Dat overkomt Tony (heel goed gespeeld door Faas Wijn, geselecteerd uit 120 kinderen). Zijn vader Gilles (Jeroen Spitzberger) weet op te klimmen van kraanmachinist tot minister van Verkeer en Waterstaat – het zogeheten ‘bereidwillig opschorten van ongeloof’ bij de kijker begint al vroeg in de film. Daarbij ziet hij zijn gezin steeds meer over het hoofd, inclusief Tony. Hij wordt verliefd op zijn feeks van een assistent Wanda (Anna Drijver), maar Tony denkt aanvankelijk dat hij verliefd is op de koningin (leuke rol van Annet Malherbe).

De sprookjeselementen zijn best goed gelukt. Tony’s vader kan spannende trucs doen met de kraan, hij speelt heel goed trompet en Tony mag van hem allerlei dingen die van zijn moeder (Rifka Lodeizen) niet mogen. Geen wonder dat Tony zijn vader op een voetstuk plaats; ook omdat Spitzberger hem echt swingend gestalte geeft.

Gaandeweg blijkt Gilles toch een behoorlijke zak te zijn, die zijn eigen carrière en verliefdheid voor alles stelt. Tony heeft dat niet door. Begrijpelijk, het blijft toch je vader. Maar de hele film lijkt hij het niet door te hebben, en dat is toch wel hinderlijk. Gilles blijft die geweldig leuke, avontuurlijke papa, die het hoogstens een beetje te druk heeft.

Regisseur Mischa Kamp (Het paard van Sinterklaas) gaat het kinderverdriet te veel uit de weg. Alleen Rifka Lodeizen slaagt erin om in de film iets dieper te graven. Het sprookje gaat gewoon door. Ook als je ouders uit elkaar gaan, kun je nog een geweldig verjaardagsfeest vieren. Dat maakt Tony 10 nogal vrijblijvend.

    • Peter de Bruijn