Een post-ijskoude depressie

Februari. Mijn maand is het niet. Nooit geweest ook. Oké, toegegeven, de eerste helft was een meevaller. Als je er een laagje sneeuw overheen drapeert en er een spotje op zet, is zelfs de Vinex mooi. Ook hier in de nieuwbouwgrachten speelden zich Anton Pieck-achtige taferelen af. Er klonk muziek, her en der werden spontane koek-en-zopiekramen opgetrokken en kindertjes met rooie wangen krabbelden op hun allerknoetigst achter stoeltjes.

Maar dat is nu voorbij, al het lelijks is weer onder de poedersuiker vandaan gekomen en ik fiets met een pesthumeur door het laatste restje grijze slush puppie naar de supermarkt. En sta daar vervolgens, als een stripfiguur, met een groot vraagteken boven mijn hoofd en een tekstwolk met ‘Wat moet ik nu weer maken??!!’ Niet wéér kapucijners. Niet wéér andijviestamp. Maar wat dan wel?

De groentes liggen onaantrekkelijk te rillen in hun kratten. De pompoenen komen me de neus uit, evenals de bieten en de boerenkool. Zal ik dan in vredesnaam de Allerhande er maar eens bijpakken? Dat blad dat me keer op keer ‘kookinspiratie’ belooft? Als ik eerlijk ben, bezorgt alleen het woord inspiratie me op zo’n chagrijnige februaridag al een golf van irritatie. Maar goed; toch maar even kijken.

Tussen de winterse maaltijdsoepen en de stevige pasta’s is de chili con carne met stoofvlees en chorizo van thuiskok Javier het enige wat me trekt. Javier zelf trekt me trouwens ook wel enigszins, maar dit terzijde. Een pan chili op het vuur, die vier uur moet stoven en die het huis steeds lekkerder doet ruiken, lijkt me de ideale remedie tegen de februari-blues. En laat ik er dan, om de kinderen te paaien, deze zachte maisbroodjes bij maken.

Spoel de maïskorrels goed af, laat ze uitlekken en dep ze droog met keukenpapier. Meng de bloem met het maïsmeel, de suiker, het bakpoeder en een flinke snuf zout. Klop in een andere kom het ei los met een garde en mix de karnemelk en de olijfolie erdoor. Doe dit mengsel bij de droge onderdelen en schep alles door elkaar. Als het een beetje klonterig blijft, is dat niet erg. Roer ten slotte de maïskorrels erdoor en flink wat geraspte nootmuskaat (of een half ontpit en ragfijn gesneden pepertje). Doe papieren vormpjes in een muffinbakblik en verdeel het deeg hierover. Zet ze ongeveer 20 minuten in de oven (200 graden).

Lekker dus bij chili con carne, met tomatensla en guacamole, maar ze smaken ook goed bij zo’n winterse maaltijdsoep. Restjes zijn de volgende ochtend heel lekker bij het ontbijt: even doorsnijden, opwarmen onder de grill en besmeren met boter en jam of honing.

Thuiskok heeft vijf auteurs: Janneke Vreugdenhil (ma)Menno Steketee (di),Roos Ouwehand (woe),Joël Broekaert (do) enJoep Habets (vrijdag).

Uw reacties zijn welkom op nrc.nl/thuiskok