De begrafenis van het boek

Daar zat ik dan, in Amsterdam, bij een avond over de toekomst van het papieren boek. Het kon nooit een lange avond worden, want zeg nou eerlijk; hoe lang kan een stapeltje dode boom nog mee?

Mannen met witte, lange baarden, vrouwen met brede paarse broeken, ze waren er. Een man stond op en sprak wijs dat hij het belangrijk vond dat volgende generaties op dezelfde wijze van papieren boeken gaan genieten als hij. De pret, de geur, het doorgeven van het boek … Ik moet er niet aan denken. En achteraf bleek hij historicus.

Terwijl uitgeverijen zich afvragen hoe ze met de tijd mee moeten gaan en hoe ze de ontlezing moeten aanpakken, gebruiken 14-jarige kids de nieuwe iBook Author van Apple om hun wiskundeboeken over te nemen op hun iPad, want die gaat mee naar school. Hoezo sjouwen?

Uitgeverijen staan stil en lopen dus geld mis. Ik zou best willen betalen voor een Nederlands boek op m’n iPad, maar dat kán niet. Simpelweg omdat die er amper zijn.

In mijn hele leven kocht ik één echt analoog boek. Dat van James Worthy. Op Facebook las ik er goede verhalen over, op Twitter vond ik hem enorm grappig en volgens m’n vrienden was zijn boek precies zo leuk. Daarom kocht ik het.

Maar alle boeken digitaal? Dat kan niet, werd me verteld op diezelfde avond. Uitgeverijen maken een selectie en boekhandels zouden nodig zijn om die selectie mooi te presenteren. Onzin. In de nabije toekomst staan boeken net als apps in een store, koop je een boek aan de hand van een rating en gaat het huidige verdienmodel van uitgeverijen absoluut op de schop. Als de uitgeverijen hier niet snel op inspelen, zal er, net als in Amerika, een partij als Amazon opstaan die het wel doet.

    • Deniz Alkac