Anoniempjes

Het internet is zo boos dat het de straat op gaat. In heel Europa kwamen ze zaterdag uit het deep web gekropen, de nerds, de geeks, de bleke capuchontruitjes, om te demonstreren tegen de ACTA. Tienduizenden. Historisch. Ik ging kijken op de Dam, waar ook een demonstratie was.

De ACTA is een handelsverdrag waar je tegen moet zijn, zelfs als je de tekst niet hebt gelezen. Beter gezegd: juist omdat je de tekst niet hebt gelezen. Want je kon die niet lezen, tot voor kort: vijf jaar lang werd er door stiekemerds in achterkamertjes over onderhandeld. Alles wat stiekem is, is sowieso stom.

Op de Dam, tussen het hotdogkraampje en het levend standbeeld van een blowende Magere Hein, stonden zo’n tweehonderd internetters. Spandoeken, kartonnen borden, een megafoon – heel old school, een doorsnee demo. Met dit verschil: een kleine harde kern droeg van die Anonymous-maskers.

Anonymous is de geuzennaam voor de anonieme internetter. Anonymous is een club die geen club is: er zijn geen leden en geen leiders, alleen cellen.

We are Legion. We Do not forgive. We do not forget. Expect Us.

Nederlandse Anonymous-lui gebruiken vaak het pseudoniem ‘Henk de Vries’. Op de Dam sprak ik enkele van die Henken. „We staan hier echt niet omdat we allemaal gratis films willen downloaden”, zei een Henk de Vries bijvoorbeeld. Een andere Henk de Vries: „Anonymous wordt steeds meer mainstream, van GroenLinks tot PVV. Ik ken Henken in onze cel die hoge functies bekleden, bijvoorbeeld bij de AIVD.”

Super spannend. Maar al die anoniempjes doen exact wat ze de ACTA-lobby verwijten: namelijk stiekem. Ja, iedereen mag zich aansluiten bij hun legioen. Maar je moet wel de weg kennen naar hun Tora Bora’s en hun IRC-achterkamertjes. Jij en ik, gewone burgers, kennen die weg niet.

Heb je het recht om altijd anoniem online je ding te doen? Het is een belangrijke vraag, de hamvraag misschien van de huidige Grote Internetoorlog. Offline is het pleit al beslecht: op straat moet je een ID dragen en op Schiphol mag de douane in je privéspulletjes grabbelen. Maar online ligt veel nog open.

Een belangrijk debat dus, te belangrijk om over te laten aan gemaskerde mannen. Of gaan we achterkamertjes bestrijden vanuit achterkamertjes?

Alleen in liefde en oorlog is anoniem zijn een mensenrecht. Voor de rest is het laf, flauw of crimineel. Al het stiekeme is stom.

    • Arjen van Veelen