Lamento

Lamento

de vogels zingen toch wel

voor je prachtige hart

uit de bomen, daar

heb je mij niet voor nodig,

maar ooit op een dag

zongen drukpersen

uren voor jou

dan waren er

de kilometers van mijn pen

die over het papier gelopen is

zonder dat hij om mocht kijken

ooit bloeiden

bloemen uit pagina’s

liepen er duizenden mensen

en de vingers van elke hand

en de tenen van elke voet

waren de vijf letters van je naam

ooit werden steden groot

alle straten naar je genoemd

en elke steen voor jou gelegd

waren alle dingen, uitvergroot

opgebouwd uit honderd keren jou

ooit zond ik naar alle windstreken

duiven en valken

en bodes te paard

uit jouw naam

uit jouw naam

uit jouw naam

heb ik proclamaties uitgevaardigd

wetten opgesteld, archieven aangelegd

ooit was ieder zuchtje wind

het blazen van je adem

en de ringen in de bomen

kaarten van je vingertoppen

toen was water slechts

een slappe vergelijking

met je ogen

nu is het water

bomen zijn bomen

door mij geboden

zwijgen alle vogels

ik heb bij iedereen

van elke hand

en elke voet

een vinger en een teen laten knippen

alles spelt alleen nog maar

die vier letters van mijn eigen naam

en alle velden zwijgen

nu het waaien is gestaakt

onverminderd reist mijn pen

al zwijgen dan de persen

maar het geeft niet meer als ik omkijk

zing tot de bergen komen luisteren

de bomen vruchten aan mijn voeten leggen

en wacht op mijn bacchanten

Daan Doesborgh

Dichter en deelnemer aan de ‘Protestavond tegen liefdesverdriet’.