De buitenechtelijke liefde vieren in stijl

Valentijn of niet, in het Brusselse hotel Le Berger staat elke dag de liefde centraal. Vooral het bedrijven ervan.

Elke gang met hotelkamers heeft twee liften, een aan het begin en een aan het einde. „Zodat een man met maîtresse het hotel kan verlaten zonder op zijn vrouw te botsen die met haar minnaar de lift naar boven neemt.” Ex-gerant Freddy Martens vertelt het lachend bij de heropening van hotel Le Berger. Maar discretie was 76 jaar lang een essentieel kenmerk van dit beruchte Brusselse rendez-voushuis. Le Berger moest in 2009 de deuren sluiten, maar is eind januari begonnen aan een tweede leven. Niet langer als oord waar ‘verboden’ liefde oogluikend wordt toegestaan, maar als plek om terug te keren naar het Brussel van de jaren 30.

Hotel Le Berger opende in 1933 in de toen erg levendige en chique Brusselse Naamse Poortwijk. Volgens Isabelle Léonard, die werkt aan een boek over Le Berger, had het vanaf zijn opening al een uitzonderingspositie: „Je kon er zoals in andere ontmoetingshotels kamers huren voor enkele uren maar aan de deur hing een bordje: ‘Strikt verboden voor vrouwen van lichte zeden en minderjarigen’. Enkel koppels waren welkom. Bovendien was het luxueus en stijlvol, ongewoon bij dit type hotels.” Er werden geen seksspeeltjes naar de kamers gebracht, volgens Léonard, wel champagne en foie gras. Het hotel werd ingericht in de toen populaire art-decostijl: houten lambrisering, lampen in geometrische vormen, bronzen beeldjes. Maar Le Berger bleef, net als de vele andere hotelletjes in de straat, een plek ontworpen om de (buitenechtelijke) liefde te bedrijven. Met kamertjes waar net een tweepersoonsbed in paste, vaak zonder badkamer – men huurde meestal niet om te overnachten – en één wc voor de hele verdieping. Vooral ’s middags zaten in het restaurant, waar de eettafeltjes afgeschermd stonden in nissen, gasten te wachten. De kamermeisjes lieten op de benedenverdieping een belletje rinkelen wanneer een koppel stilletjes het gebouw had verlaten en hun kamer gereed was voor een nieuw paar.

De buurt en tijdsgeest veranderden: een mix van studenten, immigranten en artistiekelingen nam stilaan de chique wijk over. De eigenaars van het gebouw beslisten in 2009 dat het voordeliger was het pand te slopen dan aan te passen aan de hedendaagse brandveiligheids- en comforteisen. Léonard, buurtbewoonster en vaste klant, naar eigen zeggen enkel met officiële vriend, begon een zoektocht naar een eigenaar die de charme van het originele gebouw zag. „Ik ben zelf verliefd op dit hotel. Op de decoratie die al 75 jaar bijna ongewijzigd is. Op de sfeer, sommige klanten kwamen al twintig jaar met dezelfde partner. Toen ik hoorde over de afbraak, brak mijn hart.” Léonard overtuigde de eigenaars van hotelketen White Hotels om zich te wagen aan een renovatie met veel puzzelwerk.

Het volledig vrouwelijke architectenteam probeerde de originele art-deco-elementen en sensuele sfeer te bewaren en tegelijk een nieuw, overnachtend, publiek aan te spreken. In de lobby heb je nog steeds het gevoel een film uit de jaren 30 binnen te wandelen, de ‘wachtnissen’ hebben echter plaatsgemaakt voor een restaurant met meer open ruimte. Sommige kamers werden nog kleiner, want voorzien van badkamer en wc, maar alle 51 werden ze opnieuw behangen met origineel papier uit de jaren 40 tot 70. De krullerige bloemen- en geometrische motieven bedekken, in de jaren 30 erg gebruikelijk, niet alleen de muren maar ook plafonds, deuren, lichtschakelaars en tv-kastjes. Het daglicht in de trappenhal en kamers blijft schaars, smalle raampjes gaan schuil achter zware gordijnen. Kamers kregen naast nummers ook vrouwennamen en werden telkens in één tint ingericht zoals Camille (geel), Elodie (blauw) en Lola (rood). De suggestieve decoraties, schilderijen en beeldjes van dansende naakten, en spiegels op strategische plekken werden behouden. De originele meubels zijn zoveel mogelijk gerestaureerd en aangevuld met stukken uit antiekwinkels.

Ten slotte kregen de prijzen een facelift. Geen drie uur, inclusief een fles champagne, meer voor 69 euro. Maar een volledige nachtvoor 120 à 150 euro.

www.lebergerhotel.be

    • Sabeth Snijders