Conclusies trekken

Op zondagavond kijk ik naar Studio Voetbal. Dat is zoiets wat ik doe. Ik weet het. Van die narrige mannen die zichzelf al jaren vanaf de zijlijn van hype naar hype lullen en hardnekkig in clichés blijven praten. Drie keer zegt Jan van Halst verlekkerd over Feyenoord-spits Guidetti ‘hij heeft honger naar de goal.’ Drie keer! Jan van Halst heeft vooral honger naar Guidetti.

Enfin. Ik kijk. Het gekke is dat zodra het over Ajax gaat, Studio Voetbal de meest high brow talkshow van Nederland wordt. De experts aan tafel praten zonder enige knieval naar het publiek, laten namen vallen zonder uit te leggen wie dat zijn en waar ze voor staan – Studio Voetbal verwacht volledige voorkennis van de kijker. Je kunt je niet voorstellen dat er op een dergelijk niveau op televisie over kunst, de financiële crisis of politiek wordt gesproken, zonder dat de presentator steeds zijn sprekers onderbreekt om even uitleg te geven of dat er een cabaretier bij zit die dankbaar relativerende grapjes maakt.

Als het CDA wil dat de kiezers zich interesseren voor de leiderschapsproblemen en de gloednieuwe christen-democratische visie op Nederland, dan kunnen Maxime Verhagen, Sybrand van Haersma Buma en Henk Bleker beter toetreden tot Ajax’ raad van commissarissen.

Het slachtoffer van deze week is Danny Blind. De rechtbank heeft Johan Cruyff gelijk gegeven en de Van Gaal-fractie niet, en dus stapt Blind op als technisch directeur. Hij heeft zijn lot aan Van Gaal verbonden en nu trekt hij zijn conclusies, zegt hij.

Daar houd ik van, mensen die hun conclusies trekken. Winnen of verliezen. ‘When you play the game of thrones you win or you die.’

Telkens als ze het over Cruyff hebben, moet ik aan Tywin Lannister denken, de patriarch van het Huis van Lannister in de epic HBO-fantasyserie Game of Thrones, naar de boekenreeks van R.R. Martin. Pas in de achtste aflevering maakt Tywin persoonlijk zijn opwachting. Zijn resterende haar zit strak over zijn scalp geplakt, met zijn neus kun je een kluisdeur openbreken. Het is perfect gedaan – de afleveringen daarvoor zie je zijn hoogblonde kinderen samenspannen, oorlogen uitlokken en in zijn naam de macht grijpen. En als hij dan eindelijk in beeld verschijnt, staat hij met zijn rug naar de camera toe, kalm zijn zoon af te blaffen, terwijl hij tegelijkertijd met een volkomen vanzelfsprekendheid een hert vilt. Hij draait zich langzaam om, bloed op zijn schort, met een lang mes in zijn handen. De ingewanden van het hert kletteren op de grond. De Verlosser. Voor iedereen heeft hij een plan.

    • Joost de Vries