Wel spanning, geen karakter

De Gebroeders Leeuwenhart. Theater Terra. Gezien: 12/2. www.theaterterra.nl **

‘Iedereen die doodgaat, is een held’, dat is de boodschap die Dick van den Heuvel centraal stelt in zijn bewerking van het wereldberoemde jeugdboek De Gebroeders Leeuwenhart van Astrid Lindgren.

De avonturen die Kruimel en Jonathan Leeuw na hun dood beleven in Nangijala, zijn in een intelligente constructie samengebald tot een voor de doelgroep behapbare speelduur van vijf kwartier.

Het lastige einde van het boek, waarin de broers zelfmoord plegen om in het volgende hiernamaals te geraken, heeft Van den Heuvel vervangen: de strijd tegen de onderdrukker in Nangijala, Tengil, blijkt slechts de metafoor te zijn van de doodsstrijd die de ziekelijke Kruimel moet leveren. Dat maakt het verhaal realistischer, maar ook uitleggerig.

Theater Terra brengt deze in 2007 in M-Lab ontwikkelde musical in een nieuwe regie van Fons Merkies.

Merkies geeft de spelers in een toneelbeeld van neerhangende touwen alle ruimte. Jammer, want de spelers weten hun rollen geen enkel karakter te geven.

Wesley de Ridder brengt de pop Kruimel weliswaar knap tot leven, maar voorziet hem van een flauwe kinderstem waardoor de diepe tragiek van het verhaal niet overkomt.

En hoewel de even suikerzoete als angstaanjagende muziek van Tjeerd Oosterhuis makkelijk in het gehoor ligt, kunnen de spelers de melodieën niet zuiver zingen.

Uitzondering vormt Ara Halici die met zijn virtuoze stemgebruik de rollen van alle slechteriken speelt. Zijn onnavolgbare spel stijgt torenhoog boven dat van de anderen uit waardoor de spanning in deze voorstelling wint van de ontroering.

    • Brechtje Zwaneveld