Maoïstische stank

Waar blijft Rob Riemen? Waarom is Thomas von der Dunk zo stil? Waarom worden er geen scripties geschreven die parallellen trekken met huiveringwekkende dictatoriale regimes? Waarom gilt er niemand dat hij gaat emigreren? Waarom waarschuwt VNO-NCW niet voor de internationale reputatie van Nederland?

Omdat niet de PVV, maar de SP nu de grootste partij is (althans, in de parallelle werkelijkheid van TNS-NIPO en de Hond). En waar we over elkaar heen struikelen om de nazistische elementen bij de PVV aan te wijzen, mag de SP zich al decennialang kritiekloos wentelen in het communistische gedachtegoed en bijbehorende symboliek. Heus, je kunt iemand in de eerste helft van de 20ste eeuw misschien nog een flirt met de romantische idealen van Lenin en Mao vergeven. Maar toen de SP zijn marxistisch-leninistische beginselprogramma presenteerde, hadden die idealen al lang en breed tientallen miljoenen wereldwijd over de kling gejaagd.

Maar zelfs nu duikt de Mao-leus „Durf te strijden, durf te winnen” nog regelmatig op, in actiemateriaal, op de websites, in de Tweets van Harry van Bommel. En ook de vijfpuntige communisme ster draagt de SP nog met trots in het logo. Een ster die voor velen symbool staat voor de goelag, voor de Stasi, voor angst. De PVV zou niet durven.

De SP mag dan officieel het maoïsme vaarwel gezegd hebben, de stank hangt er nog altijd. Hoe ze de eigen partij hebben georganiseerd bijvoorbeeld. Normale Kamerleden dragen ongeveer 3 à 4 procent van hun inkomen af aan hun partij. Maar bij de SP krijgt fractiediscipline een geheel nieuwe definitie. Salaris van de volksvertegenwoordigers stort de staat gewoon regelrecht in de SP-kas. De inmiddels steenrijke partij besluit vervolgens hoeveel zakgeld een politicus nodig heeft. „De idealen van kleine inkomensverschillen belijden we niet alleen met de mond”, zo legt de partij dat uit.

Het is een voorproefje van de praktische implicaties van de SP-visie: zoveel mogelijk geld stroomt naar de staat via hoge belastingen. En daarna besluit de staat in al haar wijsheid wat redelijke vergoedingen zijn voor het werk van het volk. Om het beeld compleet te maken: dissidenten van dit beleid werden tot nu toe meedogenloos geroyeerd. Het is in het landsbelang dat deze partij zo ver mogelijk van de macht verwijderd blijft.

    • Rosanne Hertzberger