Ik geef je de vijf en een schop

Na het zwart gekleurde vrouwelijk geslachtsdeel en andere racistische uitingen op de Engelse voetbalvelden is er nu ook de handdrukweigering die de gemoederen bezighoudt.

Het oogt soms hypocriet, dat ritueel waarbij voor de wedstrijd de spelers van het ene elftal de tegenstanders langslopen om hen stuk voor stuk de hand te schudden. Daar lopen voetballers bij die elkaar nog geen anderhalf uur later op een elleboogstoot of op een schop tegen de enkel zullen onthalen. Of elkaar de huid zullen vol schelden. Geen wonder dat ze het verplichte nummer vaak met zichtbare onverschilligheid afraffelen.

Omdat ze allemaal ook nog de arbitrale leiding de vijf moeten geven, gaan er aan een wedstrijd 209 handdrukken vooraf. Het is dat ze de toeschouwers mogen overslaan, anders kwamen die spelers nooit aan voetballen toe.

Luís Suárez, speler van Liverpool, dacht zaterdag: ik doe één keer niet mee. Dat was toen de hand naderde van Patrice Evra, de Franse voetballer van Manchester United die bij een eerdere wedstrijd door Suárez zevenmaal voor negro was uitgemaakt. Nou ja, uitgemaakt, volgens Suárez is dit voor een Uruguayaan een doodnormaal woord. Dus hij had eigenlijk alleen zevenmaal een constatering gedaan. Wel wat overbodig, want Evra wist al dat hij zwart is. De Engelse bond geloofde Suárez’ smoesje niet: acht wedstrijden schorsing.

Voor het eerst kwam Suárez zaterdag Evra weer op een veld tegen en besloot: ik doe alsof ik lucht zie. En dat in een land dat toch al in de ban is van voetbalracisme, nadat John Terry een tegenspeler voor black c... zou hebben uitgescholden. Een kwestie die steeds hoger opliep: Terry werd geschorst, vervolgens werd hem het aanvoerdersschap van het nationale elftal ontnomen, waarna bondscoach Fabio Capello ontslag nam en premier David Cameron verklaarde dat de bond een juist besluit had genomen.

En Suárez? Die kenden we uit zijn Nederlandse tijd bij FC Groningen en Ajax al als fopduiker en manbijter, die blanco.

John Kroon