Diva met gespierde stembanden

Soulzangeres Whitney Houston is zaterdag overleden. Haar invloed op de hedendaagse popmuziek is niet te onderschatten.

Soulzangeres en actrice Whitney Houston, die zaterdagmiddag dood werd aangetroffen in haar kamer op de vierde verdieping van het Beverly Hilton Hotel in Los Angeles, was de koningin van de powerballad. In haar leven maakte de diva een glansrijke periode mee als een van de succesvolste popmuzikanten ooit maar ook een diep dal vol drank, drugs en relatieproblemen. Haar invloed op de hedendaagse popmuziek is niet te onderschatten.

De zangeres werd zaterdagnacht dood aangetroffen in haar kamer door een bodyguard. Volgens geruchten zou de zangeres in bad zijn verdronken na overmatig medicijngebruik. Houston, die worstelde met een publiekelijk beleden verslaving aan drank en drugs waardoor haar carrière volledig in het slop raakte, is 48 jaar oud geworden.

De dood van Whitney Houston drukte dit weekend een zware stempel op de uitreiking van de Grammy Awards; de belangrijkste prijzen in de muziekindustrie. Tijdens de uitreiking werd gisternacht met muzikaal eerbetoon stilgestaan bij haar dood.

Whitney Houston kan gezien worden als wegbereider van het succes van zangeressen als Alicia Keys, Beyoncé, Mariah Carey en Christina Aguilera. Haar grootste successen vierde ze eind jaren tachtig en begin jaren negentig. Ze was de eerste vrouwelijke popartiest die bovenaan de Amerikaanse albumlijst debuteerde, met haar tweede cd Whitney in 1987. En de enige popartiest die zeven Amerikaanse nummer-1-hits op rij scoorde, van het bezielde Saving All My Love For You uit 1985 tot en met Where Do Broken Hearts Go in 1987.

Whitney Houston was de nazaat van een indrukwekkend muzikaal geslacht; haar moeder was gospelzangeres Cissy Houston, haar nicht Dionne Warwick en haar peettante Aretha Franklin. Houston tilde die rijke muzikale bagage naar een nieuw niveau; ze was met Michael Jackson het boegbeeld van een generatie zwarte popsterren die onder meer via MTV de crossover maakte naar het grote poppubliek.

Vanaf het begin van haar carrière doorbrak Whitney Houston raciale grenzen in de popcultuur. Ze poseerde als fotomodel voor het tot dan toe vrijwel uitsluitend blanke tijdschrift Seventeen; bracht invloeden van r&b naar de bovenlaag van de popmuziek en mengde nadrukkelijk muzikale invloeden.

Houston legde de basis voor de vocale krachtpatserij die in tv-talentenshows inmiddels gemeengoed is. Zoals vele r&b-zangers hun eerste liedjes en dansjes deden in het kielzog van Michael Jackson, zo inspireerde Houston generaties zangeressen na haar.

Naarmate haar privéleven ontspoorde, raakte haar gespierde, glasheldere stembandenacrobatiek steeds meer in de knel. Haar huwelijk met r&b-zanger Bobby Brown, van wie ze inmiddels gescheiden was, was in 1992 het begin van een turbulente periode vol drama, drank en drugs; gewelddadige ruzies en afkickklinieken.

Hoewel Houston in de industrie gelauwerd bleef, was dat in toenemende mate vooral vanwege de successen die ze vroeg in haar carrière gevierd had.

Bij optredens was Houston een schim van haar oude zelf.

Er was altijd de hoop op een glorieuze comeback. Die comeback zal nu beperkt blijven tot de de deze zomer te verschijnen speelfilm Sparkle waar Houston ook een aantal nieuwe nummers voor opnam en dat losjes gebaseerd is op het verhaal van The Supremes. De opnames van die film waren net afgerond.

    • Saul van Stapele Muziekjournalist