Microballetjes met vulling in één stap gemaakt

Tekening van microcapsules. Ze zijn 0,01 millimeter groot.

Onder de elektronenmicroscoop zien ze eruit als rozijnen: de gevulde microcapsules die Britse chemici hebben gemaakt (Science, 10 februari). De chemici van de universiteit van Cambridge hebben een methode bedacht om microscopisch kleine balletjes, gevuld en al, te maken van druppeltjes. Zulke microcapsules zouden bijvoorbeeld gebruikt kunnen worden om pesticiden vertraagd te laten vrijkomen.

Synthetische microcapsules hebben de vorm van een soesje: ze hebben een stevige wand en een variabele vulling. Ze zijn zo klein als menselijke cellen, en dus alleen te zien onder de microscoop (maar ze zijn wel veel groter dan roetdeeltjes of bacteriën).

“Bijzonder van onze methode is dat de balletjes allemaal even groot zijn, en gelijkmatig gevuld”, zegt chemicus Oren Scherman desgevraagd. “We kunnen ze met ons druppelsysteem ook gemakkelijk groter of kleiner maken.”

Vaak worden microballetjes gemaakt als coating op een bolletje. Als het bolletje oplost, blijft een holle bal over die vervolgens gevuld wordt – zoals dus een soes.

De alternatieve techniek van de chemici uit Cambridge is om de capsules in één keer te maken, inclusief de vulling. Alle ingrediënten van de microcapsules worden opgelost en stromen uit kraantjes in een microscopisch klein geultje. Daar vormen ze druppeltjes. Als de druppels opdrogen, blijven er balletjes over die al gevuld zijn.

De balletjes zijn poreus, zodat de lading er vanzelf langzaamaan uit vrijkomt – wat handig zou zijn bij de genoemde toepassing als drager voor pesticiden. De balletjes gaan ook ‘op commando’ open onder invloed van chemicaliën.

De diameter was te variëren van 0,01 tot 0,024 millimeter. Zulke balletjes zijn te groot om in het menselijk lichaam te gebruiken.

    • Hester van Santen