In ’n pennenstreek was mijn vader (88) gehuwd

Terecht stelt Philip Kooke (Opinie & Debat, 3 februari) dat misbruik van dementerenden door de vergrijzing een toenemend probleem wordt. Een gearrangeerd huwelijk met een ‘verpleegster’ is veel te gemakkelijk. De kinderen kunnen fluiten naar de nalatenschap.

Ik heb een identieke ervaring als Kooke. Terwijl een aanvraag voor ondercuratelestelling liep, is mijn demente vader – nu 92 jaar – ruim drie jaar geleden in het geheim, in allerijl, met een kopie van zijn paspoort en hoogstwaarschijnlijk een valse handtekening, een geregistreerd partnerschap aangegaan met een twintig jaar jongere vrouw. Zij drong zich direct na overlijden van mijn moeder op bij mijn vader.

Door één valse pennenstreek zijn kinderen in juridische zin geen rechtstreeks belanghebbende meer. Je bent buitenspel gezet. Gedurende de processen daarna verlies je ieder vertrouwen in de rechtstaat.

Het is maatschappelijk noodzakelijk dat dit onrecht aan de kaak wordt gesteld, zoals Kooke doet.

Niet alleen notarissen, zoals Kooke stelt, hebben te veel vrijheid om zelfstandig te kunnen oordelen of iemand wel of niet wilsonbekwaam is, maar ook ambtenaren van de burgerlijke stand, advocaten, en andere ‘handlangers’. Zo had de ambtenaar van de burgerlijke stand zich in het geval van mijn demente vader weleens achter de oren mogen krabben als een 88-jarige met een kopie van zijn paspoort bij het huwelijksloket komt en geen van zijn kinderen zijn getuigen, maar wel die van mevrouw. Een protocol ‘wilsbekwaamheid’ voor deze ambtenaren blijkt er niet te zijn!

Ook advocaten die het met de moraal niet zo nauw nemen, hebben een nieuwe groeimarkt ontdekt. De Nederlandse Orde van Advocaten vindt het niet nodig om met richtlijnen of een stappenplan te doen aan zelfregulering. „Dat is de verantwoordelijkheid van de advocaat, die een grote mate van vrijheid toekomt om de belangen te behartigen van cliënten op de wijze die hem passend voorkomt”, aldus de Haagse Raad van Discipline in een tuchtprocedure. Terwijl de klaargestoomde demente onderwijl geen woord meer kan uitbrengen!

Het ontbreken van protocollen en het gebrek aan toezicht zetten de deuren open voor leugens, bedrog, manipulatie en oplichting.

‘Casussen-Kooke’ roepen om veel strengere regelgeving en wetgeving. Een aardige klus voor staatssecretaris Veldhuijsen van Zanten (Volksgezondheid, CDA). Zij is zelf verpleeghuisarts geweest en moet deze problematiek toch wel onderkennen. Want die wordt alleen maar groter als de wetgever niets doet.

Eduard Nieuwenhuijzen

Haarlem

    • Eduard Nieuwenhuijzen