IJspret

In tropische oorden is het lekker om pedis te eten. ‘Heet’ smaakt dan nog beter. Is omgekeerd ook het geval? Volgens Nelis’ IJssalon in Weesp wel. Die opende op vier februari voor het eerst weer zijn deuren zodat er bij tien graden onder nul weer volop aan Zomersproet, Hawai Royal, Sum- Sum-Summertime gelikt kon worden.

Nu had ik mijn eerste ijspret overigens al een week eerder gehad. Op de 29e januari werd in het Amsterdamse café Schiller (Home of the Vin Nature) de tweede Amsterdamse wijnmarkt gehouden waar een aantal kleine, hoofdstedelijke importeurs acte de présence gaf. Aan dat gezelschap was ook chocolatier Kees Raat toegevoegd die daar zich niet presenteerde met zijn chocoladecreaties, maar –waarschijnlijk vanwege de invallende kou- met zijn andere specialiteit: ijs.

Met een glunderend ‘Dat gaan we combineren met wijn’ verklaarde hij zijn aanwezigheid. En dat deed hij nu eens niet met een doeltreffende maar toch wel zeer plichtmatige moscato d’asti maar met wit uit onverwachte hoek.

Aldus brak hij het ijs voor sauvignon blanc Le Puits uit de Loire van Lemasson bij sorbet citroen-basilicum. Liet hij lemon cheesecake ijs samensmelten met Soave Monte Sella. En wist Raat ook wel raad met biologische mandarijnsorbet: hij schonk er biologische poiré Domfrontonais Prestige van Pacory bij. Onverwachte combinaties die er zo in gleden. Geen klunende smaakpapil te bekennen.