Henk zat op een bank

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Bijlesleraar wis- en natuurkunde Henk Spaan (59) zat in de winter van 1956 tezamen met zijn broer Jaap (58), teamleider werkplekondersteuning, en zijn oudere zussen Lies (64), tandarts in ruste, en Roek (62), medewerker bij een crisiscentrum, op een bank op de Heemraadssingel te Rotterdam.

„Het was waarschijnlijk een zondag. Wij woonden toen nog op de Nieuwe Binnenweg en op die dag wandelden we vaak naar de Beukelsweg waar de grootouders van mijn moeders kant woonden. Mijn vader, die doordeweeks werkte, heeft de foto genomen. Hij had meerdere camera’s; was een pietje precies met de juiste lenzen. Wij waren een typisch naoorlogs gezin: mijn moeder, huisvrouw, was er altijd en mijn vader, werkzaam bij de gemeente, was er als het nodig was. Binnen achtenhalf jaar hadden ze vijf kinderen; heel gezellig. Wij trokken veel met elkaar op. We sliepen op zolder, waar vooral mijn zes jaar oudere broer Gerrit goede spelletjes verzon. ‘Eskimootje’, waarvoor we een iglo bouwden op het balkon. Of het ‘Naaldenfeest’ begin januari, waarbij de kerstboom werd leeggeschud en wij een parcours door de ontstane naaldenberg trokken. Mijn zus Roek speelde graag schooltje. ‘Ga maar in de hoek staan Henk’, zei ze tegen mij. En dat deed ik dan. In het weekeinde, als we te veel lawaai maakten, kwam mijn vader naar boven rennen. ‘De Beer is los’, riepen we. Ter bescherming stopten wij kussens in onze broeken. Zelf zag ik zo’n pets op de billen nooit als een reëel gevaar. Daarvoor was ik te braaf. En Roek beschermde mij ook. Onderling konden we als kinderen flink kibbelen. En elkaar afkatten doen we nu nog steeds op familiebijeenkomsten. Maar met Roek heb ik nooit ruzie. Je ziet het op de foto: zij slaat een arm om mij heen en ik leg vertrouwd mijn hoofd tegen haar schouder. In 1964, op 24 april, zijn we verhuisd naar de Beukelsweg. Die datum weet ik nog precies. Het oude huis van onze grootouders was veel groter. Toch heb ik het daar nooit leuk gevonden.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com