Wie wil hier instappen?

De commissarissen van Ajax stappen op. Reputaties zijn beschadigd en ego’s gekrenkt.

Redacteur Voetbal

Rotterdam. Ajax kan weer op zoek naar nieuwe commissarissen. Sinds 2008 sneuvelden er om verschillende redenen al negen en met Steven ten Have, Paul Römer, Marjan Olfers, Edgar Davids en Johan Cruijff worden dat er binnenkort veertien. Gisteren kondigde de verscheurde raad van commissarissen in gezamenlijkheid op te stappen. Tot opluchting van de vereniging Ajax en vele supporters.

De commissarissen maken plaats als er nieuwe kandidaten zijn gevonden. Dat is alvast geen wenkend perspectief. Ten Have en zijn drie medestanders zullen het met hun nemesis, medecommissaris Cruijff, eens moeten worden over hun eigen opvolging. Los van de vraag wie er eigenlijk nog een commissariaat bij Ajax ambieert, moeten de twee kampen er dus formeel ook nog samen uitkomen.

Het grootste twistpunt was echter dinsdag door het Amsterdamse gerechtshof al weg gemasseerd. Het hof verbood de benoeming van Louis van Gaal tot algemeen directeur van Ajax. President-commissaris Ten Have had net niet voorzichtig genoeg gehandeld toen hij, zonder medeweten van Cruijff, met Van Gaal in zee ging. In een bodemprocedure zou deze benoeming daarom geen stand houden, oordeelde het gerechtshof. Het was de genadeklap voor de „niet-voetballers”, zoals Cruijff zijn medecommissarissen, en voor het gemak ook oud-international Edgar Davids, consequent neerzet.

De overwinning voor Cruijff bleek gistermiddag al toen Danny Blind en Martin Sturkenboom, die tegen de zin van Cruijff op interim basis in de directie plaatsnamen, aankondigden per direct op te stappen. Zij voelen zich niet langer gedekt door de terugtredende commissarissen die hen hadden voorgedragen. Vooral voor Blind, aanvoerder van het Ajax dat in 1995 de Champions League won, is dat een treurige aftocht.

Jeroen Slop en Henri van der Aat vormen net als vier maanden geleden dus weer een tweekoppige directie. Juist dat gebrek aan slagkracht was in november de belangrijkste reden waarom Ten Have en zijn drie medestanders besloten om buiten de dwarsliggende Cruijff om naar een algemeen directeur te zoeken. Terug bij af dus, terwijl de sportieve en organisatorische malaise er in Amsterdam niet minder op is geworden in de afgelopen maanden van bestuurlijke verlamming.

Cruijff vindt dat hoofdtrainer Frank de Boer en jeugdtrainers Wim Jonk en Dennis Bergkamp, ongeacht hun gebrek aan ervaring, leidend moeten zijn. De directie moet daarbij slechts faciliteren. Cruijff wilde perse zijn vriend Tscheu la Ling op de post van algemeen directeur, maar zijn medecommissarissen stelden dat de oud-international en zakenman te licht, niet presentabel en niet boven elke twijfel verheven was. Marco van Basten haakte af nadat Cruijff de aanstelling traineerde.

De vier overige commissarissen bedachten toen het plan om Louis van Gaal te benoemen tot algemeen directeur. Een dubbele schop voor de schenen van Cruijff: niet alleen zijn grootste vijand, ook nog eens achter zijn rug om. Het leek van de zijde van Van Gaal een poging om Cruijff voor het hoofd te stoten. Gezien Cruijffs geschiedenis van halfslachtige bemoeienis met de club was de inschatting dat hij wel weer zou vertrekken niet heel vreemd. Het liep anders. Cruijff stond voor zijn troepen op opleidingscomplex De Toekomst en zijn eigen ‘Plan’, kreeg steun van een groot deel van het publiek en zegevierde voor de rechter.

Als het niet de bedoeling van de vier commissarissen was om Cruijff weg te jagen, en zij serieus dachten de twee aartsrivalen tot elkaar te kunnen brengen, dan zijn zij naïef geweest. Maar ze moesten iets, erkende ook het gerechtshof. Zij droegen verantwoordelijkheid en Ajax had toch een krachtige directie nodig.

Met het vrijwillige vertrek van de rvc is het risico geweken dat hoofdsponsor Aegon het contract van 12 miljoen euro per jaar verbreekt. Die mogelijkheid zou de verzekeraar hebben kunnen benutten bij een gedwongen vertrek. Een financieel drama blijft Ajax daarmee bespaard. Voorlopig blijft het bij sportieve sores, bestuurlijke chaos, beschadigde reputaties en gekrenkte ego’s.

    • Bart Hinke