Snijden of blaffen

‘Waarom heeft dit keukenmes voor kinderen de vorm van een hondje?” „Typisch een vraag van een volwassene.”

Zo stelt de Zwitserse keukengereedschapfabrikant Kuhn Rikon op zijn website eerst zelf de vraag. Om daarna het antwoord te ontwijken door een samenzwering te suggereren. Het gaat u, grote lummel en buitenstander, niet aan hoe wij, kind en koopman, elkaar begrijpen.

Kuhn Rikon heeft twee keukenmessen voor kinderen. In de vorm van een teckel. Het ene mes met, het andere zonder kartels. De kop van de hond is het lemmet met ogen erop. Het lijf is het heft. Achterop het handvat staat een flexibel staartje rechtop. Een mes dat kan kwispelen. Maar je moet er zelf bij blaffen, mijn kind.

Kinderen worden kinderachtige spullen opgedrongen. Poepen op een potje is er niet meer bij, het moet op een Donald Duck waar muziek uitkomt. Kindergereedschap wordt alle kanten uit verzonnen, maar één ding kan niet. Het mag het niet gewoon doen.

De Zwitser zegt dat zijn kindermessen scherp genoeg zijn om zacht voedsel door te snijden, een klontje boter, maar te bot voor kleine vingertjes.

Toeval. Ongeveer gelijkertijd werden in Japen en in Solingen, Duitsland, messen ontworpen en gemaakt door fabrikanten die er anders over denken. Ze vinden dat als een kind een keukenmes gebruiken mag van pa en moe, het een mes moet zijn dat het juist wel goed doet. Dus scherp.

Tojiro maakt een vlijmscherp kinderkeukenmes, hier al gesignaleerd. Goed mes zonder scherpe punt, met een fel gekleurd plastic handvat.

Een nieuw kinderkeukenmes van Herder, primeur op de huishoudbeurs voor handelaren die vandaag begon in Frankfurt, heeft ook een ronde punt, maar is uitgekiender gevormd en met een veel beter houten handvat.

Robert Herder in Solingen, fabrikant van het legendarische Molenmes dat kan roesten maar eeuwig scherp blijft, maakt twee maten roestvrijstalen messen voor kinderen. Het kortere is ruim 19 centimeter, voor chefjes van 6 tot 9 jaar oud. Het andere is 22 centimeter lang, met een lemmet van 11 centimeter voor kinderen van 10 en ouder. Ze zijn ontworpen door Giselheid Herder, een gedreven messenmaakster die uitsluitend uitstekende kwaliteit wil produceren en kul aan de concurrenten laat. Ze slaagt er als enige in om Duitse messen aan Japan te verkopen. Vaker gaat het andersom, culinaire snijders in Europa dwepen met hun Japanse keukenmessen.

Hun kinderen kunnen gewoon weer in Solingen terecht. Prachtig mooi en heel zorgvuldig zijn de beukenhouten heften gevormd. Ze liggen echt goed in een kleine en een al wat grotere kinderhand. En zo scherp, dat het niet zal verbazen als vaders die het hun kind cadeau gaven het mes terug te leen vragen. Ja goed dan, maar wel voorzichtig zijn, pap.