GroenLinks en zijn signatuur

In Afghanistan bestaat een grote behoefte aan politietrainers en opleiders, met name buiten de hoofdstad. Het is wenselijk dat Nederland actief betrokken blijft bij de wederopbouw van Afghanistan, ook op het gebied van veiligheid. Daarom moet de regering de behoefte wat betreft civiele politietraining en -opleiding in Afghanistan in kaart brengen en de Kamer informeren hoe Nederland daarin kan voorzien.

Samengevat was dit de tekst van een motie. Was getekend: Mariko Peters, Tweede Kamerlid voor GroenLinks. Op 22 mei 2010 stemde een meerderheid in de Kamer voor deze motie, die mede was ondertekend door leden van D66, CDA, VVD, ChristenUnie en SGP.

Het kabinet-Balkenende IV ging, het kabinet-Rutte kwam, en dat honoreerde internationale verzoeken voor een hernieuwde bijdrage aan de missie in Afghanistan. Dat was ook logisch, gezien de steun voor de motie van partijen die ook sinds de verkiezingen van 2010 nog een meerderheid in het parlement vormen. Het kabinet willigde bovendien de eisen in die in het bijzonder GroenLinks en ChristenUnie stelden aan de Nederlandse deelname, ook al waren ze in hun detaillering op het riducule af. Het moest vooral niet op een militaire missie lijken in het land dat al jaren zucht onder een (burger)oorlog.

Deze voorgeschiedenis is van belang, nu zowel een mogelijke uitbreiding van de Nederlandse bijdrage aan de politietrainingen aan de orde komt, als de missie in de provincie Kunduz zelf. De fractie van GroenLinks heeft al op voorhand laten weten dat ze zich keert tegen een eventueel kabinetsvoorstel om ook de grenspolitie bij de opleidingen te betrekken en steun aan trainingen van politieagenten buiten Kunduz acht ze onwaarschijnlijk.

Zonder twijfel voelt de fractie de druk van de achterban, zowel leden als kiezers. De Nederlandse bemoeienis met Afghanistan lag bij veel aanhangers van GroenLinks steeds al slecht, ook al was de de eigen fractie er juist de initiatiefnemer van. Morgen komt het partijcongres van GroenLinks bijeen. Ter tafel liggen diverse moties, waaronder een voorstel dat door circa negentig leden is ondertekend. Ze beogen dat GroenLinks zich niet alleen verzet tegen uitbreiding van de missie, maar zelfs zijn steun aan de lopende trainingen in Kunduz intrekt.

De fractie heeft het aannemen van de moties ontraden. Logisch, gezien haar eerdere opstelling. Maar het is twijfelachtig of de 1.500 leden die in Utrecht congresseren, daarvoor gevoelig genoeg zullen zijn. Ook al kan niemand de leden verplichten hun stemgedrag in de Kamer aan te passen, als de moties worden aangenomen komt de fractie in een lastig parket. Dan staat zeker de positie van fractievoorzitter Sap op het spel. Maar nog meer is de vraag: staat GroenLinks voor zijn handtekening of is die minder waard als de peilingen de partij op verlies zetten?