Glimlachend door het leven

Sally Hawkins speelt Poppy, een vrouw met een zonnig karakter.

Happy-Go-Lucky (Mike Leigh, 2008) Ned. 2, 23.10 – 01.00 uur

Dat Mike Leigh ook wel eens een wat lichtere film maakt, bleek uit de kostuumfilm Topsy-Turvy (1999), over het Britse operetteduo Gilbert & Sullivan. En in zijn sociaal-realistische gootsteendrama’s wordt de misère verluchtigd door (sarcastische) humor. Toch is het even schrikken. Mike Leigh die een zonnige film maakt? Jazeker.

Hij draaide Happy-Go-Lucky zelfs in de zomermaanden. En zijn vaste cameraman Dick Pope gebruikte een nieuw soort filmmateriaal dat de primaire kleuren extra aanzet. Alle vrolijke outfits die hoofdpersoon Poppy draagt, knallen van het scherm. Iets wat uitstekend past bij het zonnige karakter van Poppy. Zij heeft besloten dat ze het leven neemt zoals het komt in al zijn willekeur, met de mooie en de minder mooie momenten. Wat er ook gebeurt, wie ze ook ontmoet, ze behoudt haar opbeurende glimlach.

Happy-Go-Lucky betekende de doorbraak van actrice Sally Hawkins, die in twee eerdere Leigh-films nog bijrollen had. Daarna had ze een dragende rol in Made in Dagenham (2009) en speelde ze de moeder in de leuke tienerfilm Submarine (2010).

Met Poppy nam Leigh een flink risico. Zij is een behoorlijk irritant personage. Altijd opgewekt, altijd glimlachend, en altijd grappen makend. Zelfs als haar fiets gestolen wordt, blijft ze vrolijk. Ze mompelt ‘het was zo’n fijne fiets’ en dat is het dan. Of zo’n extreem optimistisch personage geloofwaardig en overtuigend is, laat Leigh aan de kijker.