Wonderlijk indianenverhaal

Flow my tears door Veenfabriek en Wunderbaum. 8/2 Stadsschouwburg, Amsterdam. Tournee t/m 27/4. Inl: veenfabriek.nl ***

„Ik wil de indiaan in John Dowland bevrijden”, zingzegt acteur en zanger Jeroen Willems met sonore stem in de muzikale voorstelling Flow my tears. Dowland doolde, dus is hij een indiaan. De zestiende-eeuwse Engelse hofcomponist Dowland reisde misschien veel, maar een indiaan? Nee. Het is een lichtzinnige fantasie van regisseur Paul Koek en tekstschrijver Annelies Verbeke om Dowland tot een „American native” te transformeren.

Dit wonderlijke uitgangspunt levert een hybride voorstelling op, teleurstellend door de inhoud en de uitermate zwakke tekst. Eigenlijk is dat laatste niet acceptabel om een voorstelling te rechtvaardigen. Het indianenverhaal over de ontheemde Dowland geeft aanvankelijk drama, maar gaandeweg verzanden taal en regie in een nietszeggend, ouderwets spreekgezang. Dat is jammer.

De zangrol van Willems en de muziek, uitgevoerd door leden van Asko|Schönberg, is prachtig; blokfluit, cello, piano en klavecimbel zorgen voor een statig basso continuo bij de bariton van Willems en de lichtere, wat ijle toneelstem van Marleen Scholten. Zij verbeelden een liefdesduo op theaterreis, levend in onmin. Ook die lijn is verwarrend, en loopt halverwege spaak. Liederen van Dowland en tijdgenoten, onder wie William Byrd, brengen redding. Aangrijpend in melancholieke verstilling klinkt de titelsong Flow My Tears. Teder komt From Silent Night.... En We were All Wounded at Wounded Knee door Redbone bezit dreiging. De muziek maakt goed wat in de dramaturgie zo pijnlijk tekortschiet.

    • Kester Freriks