theater

Poephoofd

Op zijn 49ste is Paul de Leeuw terug met een theatersolo. Een hoogst persoonlijke voorstelling die doortrokken is van een oprecht ogend sentiment – over zijn jeugd, zijn gezin. Poephoofd is een losjes in elkaar gestoken programma waarin De Leeuw van alles vertelt over zijn liefdesleven, zijn coming-out en zijn tragikomische ervaringen als lelijk eendje tussen mooie mensen. De meeste verhalen klinken autobiografisch en af en toe zelfs louter particulier – als het bijvoorbeeld gaat over de heikele eerste levensdagen van zijn tweede adoptiezoontje. Maar De Leeuw is een fabuleus verteller. Inl. poephoofd.nl

Jaloezie

Drie vrouwen houden van dezelfde man, Arthur. In de relatiekomedie Jaloezie (Eifersucht) van de van oorsprong Argentijnse schrijfster Esther Vilar is deze Arthur de grote afwezige. Hij bestaat dankzij de woorden van de drie vrouwen, vertolkt door actrices Anne-Wil Blankers, Anneke Blok en Hannah Hoekstra. Zij beconcurreren elkaar om zijn liefde. De één is zijn vrouw (Blankers), de tweede zijn maîtresse (Blok) en de derde (Hoekstra) staat op het punt dat te worden. Inl. www.jaloezie.info

’t Schip

Al maken de reizigers een cruise, de zee is onzichtbaar. En al biedt de reis culturele lezingen, de passagiers verdoen hun tijd met gekissebis. Regisseur, acteur en toneelschrijver Bo Tarenskeen zet met zijn toneelstuk ’t Schip bewonderenswaardig hoog in. De gasten zijn geworven via een kwaliteitskrant, die volgens Tarenskeen zijn ideologische richting kwijt is. Want wat behelzen de lezingen en de debatten? De toekomst van het nagesprek, bijvoorbeeld. Of onthaasting, de vrije wil. Eigenlijk alles. Tarenskeen wil laten zien dat als alles kan en alles even belangrijk is, niets nog waarde heeft. Dat is een indringend gegeven, maar echt bijtend wordt Tarenskeens satire niet. Daarvoor hebben de losse scènes te weinig eenheid en dwingende kracht.

Inl. theaterbellevue.nl

Doen en laten

„Ik sta al jaren in de schaduw van mijn broer”, zegt Emilio Guzman – en begint te vertellen dat hij de jongere broer is van Javier Guzman, en hoe dat precies zat, met zijn ouders en broers. Een filmpje toont zijn vader en moeder, intens gelukkig, waarna Guzman vertelt hoe hun huwelijk later misging. Erg uniek is zo’n levensverhaal niet, maar toch weet hij er een boeiend verhaal van te maken. Guzman zet hoog in met passages over Bertrand Russell en Leo Vroman. Van de eerste draagt hij een gedicht vol twijfel voor, en aan de tweede verbindt hij een verlangen naar bestendige liefde. Dat is geen reguliere cabaretkost. Inl. comedytrain.nl

In ongenade

In ongenade, naar de roman van J.M. Coetzee, is een cerebrale voorstelling waarbij het publiek zich in het hoofd van een emotioneel gemankeerde wetenschapper bevindt. Gijs Scholten van Aschat speelt David Lurie met een driftige spreekstijl: verveeld enerzijds, betweterig anderzijds. Regisseur Luk Perceval schept een dwingend universum met zijn opmerkelijke decor, bestaande uit tientallen zwarte etalagepoppen. In ongenade is niet zo magisch als Percevals recente Hamlet en Macbeth, maar niettemin overrompelend.

Inl.: toneelgroepamsterdam.nl