Italiaanse schone in literaire ode

Saint Amour Italië. Stichting Behoud de Begeerte. Tour t/m 15/2. Inl. saintamour.nl

Zeg Italië en beelden doemen op van kunst, liefde, mooie vrouwen, Fellini, Pasolini, Vivaldi en dan liefst in zwart-wit. Blijkbaar dezelfde associaties die de Vlaamse Stichting Behoudt de Begeerte had want met dit programma toert de Saint Amour-karavaan komende tijd door het land.

Het was gisteravond de zevende keer dat Behoud de Begeerte in Enschede stond met een Valentijnsevenement rondom liefde en begeerte. Italië past goed in het thema, ook al omdat, zoals presentator Piet Piryns terecht opmerkte, het land momenteel een triple-A-status heeft als het om de literaire waardering gaat.

Natuurlijk dragen de canonieke werken van Catullus, Petrarca en Boccaccio daaraan bij, Saint Amour besloot ze af te wisselen met de oer-Hollandse verhalen van Ilja Leonard Pfeijffer die nog wel een eigen gedicht in het Italiaans las, Arjen Lubach en Herman Koch. Deze laatste ging nog even in op de verse Italiaanse associaties: de zeemansgroet, een kapseizende cruiseboot en een laffe kapitein. Verder draaide het bij de Nederlandse schrijvers vooral om ‘fucking mooie vrouwen’ – omdat er in en op weg naar Italië nu eenmaal geen lelijke zijn.

Na de muziek van het Italiaans- Belgische Graindelavoix en een bewerking van Vivaldi was het tijd voor de vaandeldragers van de literaire AAA-status: Francesco Pacifico en Sandro Veronesi. Vooral naar de laatste was uitgekeken – „hij staat niet voor niets als laatste geprogrammeerd”, legde Piryns nog uit.

Nonchalant begint Veronesi meteen voor te lezen uit zijn roman XY, sloot af met „grazie” en vertrok. Daverend applaus. Hier had iemand gestaan die de retorica van de voordracht beheerste.

Verrassingen leverde dat niet op: de bekende beelden en ideeën over Italië waren weer eens op een rijtje gezet, arm in arm, als een groep elfstedenschaatsers bij de finish, bogen de deelnemers voor het tevreden publiek. De Rolls-Royce van de literaire avonden – zoals Saint Amour wel eens werd genoemd – had keurig over de gebaande paden gereden.

    • Toef Jaeger