Goed bedoeld, maar wel met gevaarlijk veel folklore

El sonido del bandoneón.

Regie: Jiska Rickels. In: Het Ketelhuis, Amsterdam; daarna tournee langs diverse filmhuizen. ***

De bandoneon wordt in Argentinië gebruikt bij het spelen van tangomuziek. Omdat de tango inmiddels populaire wereldmuziek is geworden, kopen toeristen in Buenos Aires nog weleens een instrument als souvenir. Doordat er bijna geen nieuwe bandoneons meer worden gebouwd, is er daardoor in Argentinië een schaarste aan nog goed klinkende instrumenten ontstaan. Studenten moeten daarom oefenen op bandoneons die ze zelf maken van lege wijnpakken.

De documentaire El sonido del bandoneón (‘De klank van de bandoneon’) omarmt schaamteloos alle folkloristische clichés over de volkscultuur van Argentinië: van de gaucho’s en het Pachamama-ritueel van de indianen, tot uitspraken over de typisch geachte melancholie van het instrument. Als een van de muzikanten die Rickels filmt weer eens over de ziel van zijn instrument begint, sputtert de nuchtere restaurator tegen dat hij niet aan poëzie doet, maar aan techniek. El sonido del bandoneón zit met zijn bovenmatige interesse in kleurrijke folklore soms gevaarlijk dicht tegen toeristencinema aan, maar heeft het hart op de goede plaats: red de bandoneon!