Beeldende kunst in het theater, zonder afstand

Marleen Scholten is actrice. Ze zingt en speelt nu in Flow my tears van De Veenfabriek.

Voorstelling

Romeo Castellucci

„Castellucci kan als geen ander beeldende kunst in het theater brengen zonder dat het afstand schept. Integendeel: zijn werk dringt diep door. De voorstelling On the Concept of the Face, regarding the Son of God is daar weer een voorbeeld van. Het is een choquerende voorstelling: Castellucci laat het gezicht van Jezus Christus verschrompelen, en een stokoude man drie kwartier lang in zijn broek poepen. Eerst denk je: gaat hij dit echt doen? Ga ik hier naar kijken? Maar hij flikt het. En stelt zo op onontkoombare wijze de vraag: als er een God is, waar is die dan? De voorstelling is alleen nog in Berlijn te zien, maar is het waard om waar dan ook voor naartoe te reizen.”

CdJoan as Police Woman

„De cd To Survive heb ik grijs gedraaid tijdens het repeteren voor Flow my tears, als tegenhanger voor John Dowland, van wie ik in de voorstelling liederen zing. Bij Dowland is het moeilijk om direct bij je gevoel te komen. Bij JAPW lukt dat wel meteen, zonder dat het sentimenteel wordt. Ze is een krachtige verschijning, maar kan zo ingetogen zingen dat je ervan schrikt. En in haar teksten verwoordt ze precies wat je eigenlijk zelf wilt zeggen.”

FilmTinker Tailor Soldier Spy

„Deze beeldschone film over de Britse inlichtingendienst is een verademing naast Amerikaanse films over CIA of FBI: hij gaat over de meest grijze mannen die je je voor kunt stellen. Er is een verrader in hun midden, en ze moeten uitzoeken wie dat is. Vooral Gary Oldman is fenomenaal. Binnenin hem broeit het, daar loert een beest, maar hij is uiterlijk onbewogen. Hij heeft geleerd zich onzichtbaar te maken, maar onderhuids voel je de emoties zinderen. Hij implodeert. Dat is weergaloos knap gespeeld.”

    • Herien Wensink