Column

Iedere ijseend kwaakt zoals hij gebekt is

Tijs van den Brink en Jeroen Snel presenteren ‘Het ijsjournaal’ (EO).

Er wordt veel geklaagd op Twitter over het NOS Journaal dat opent met de bijeenkomst van rayonhoofden; over complete actualiteitenrubrieken die gewijd worden aan de ijsdikte; over de lichte hysterie waarmee de televisie vooruitblikt op een mogelijke Elfstedentocht.

Het is waar dat dit voor politici het ideale moment zou zijn om een onwelgevallig rapport uit te brengen of voor een Japans autoconcern om zijn Nederlandse vestiging te sluiten. En ik moet het gapen onderdrukken bij de zoveelste reportage over het sneeuwruimen door vrijwilligers op het tot nu toe weinig bekende Friese riviertje de Luts.

Aan de andere kant is het grappig te zien hoe veel variatie de verslaggeving nog kent en in welke mate de verzuiling ook in zulke eendrachtige tijden toch blijft doorklinken.

In Nieuwsuur (NOS/NTR) werd het verschil duidelijk tussen de wetenschapsfilosofische achtergrond van de weermannen Gerrit Hiemstra (met NOS-ijsmuts) en Piet Paulusma (SBS6). De laatste wil in zijn voorspellingen best rekening houden met de stand van de maan en de Enkhuizer almanak, terwijl de publieke omroep het liever houdt op computermodellen.

PowNews ruikt een smeulend vuurtje dat er om smeekt te worden opgestookt. Wiebe Wieling, voorzitter van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden en nieuwe vader des vaderlands, sluit een Tocht der Tochten op zondag niet uit, als het echt niet anders kan. Dus ging PowNews in de Bible Belt voxpoppen, of God dan voor dooi zorgt en of ze dan toch niet stiekem naar de televisie zouden gaan kijken.

Intussen stampte de EO in drie dagen tijd een nieuw format uit de grond. Zolang het vriest, is dagelijks om 5 uur De ijsshow te zien, gepresenteerd door Tijs van den Brink en Jeroen Snel, met rubrieken als De Nationale Thermometer en De man van de Wegenwacht. De presentatie, live vanuit ijsclub Ankeveen, laat nog wel wat te wensen over, maar zo leuk als maandag wordt het nooit meer, met falende microfoon en jongetjes met Unox-mutsen bij wijze van sluikreclame achter het raam. Daar was dinsdag fluks een dweilorkest tegen in stelling gebracht.

Ook de benadering van De wereld draait door (VARA) valt te herleiden tot de grondbeginselen van dat programma: enthousiasme, persoonlijk elan, optimisme en herhaling van gasten. Deze week zijn met name de drie musketiers Erik Hulzebosch, Erben Wennemars en Mark Tuitert er niet weg te slaan, nadat ze overdag een deel van het traject hebben verkend. Ze willen zo graag rijden, ook al zouden ze er een speciale licentie voor moeten uitvinden. Elke dag belt Matthijs met een ijsmeester of de eenden al kwaken, want dat is dooi!