Klotestreek, vinden zij

In Spanje is de meerderheid het oneens met de zware straf voor renner Alberto Contador, de ex-Tourwinnaar van 2010.

Correspondent Spanje

Madrid. Spanjaarden wentelden zich gisteren collectief in zelfmedelijden nadat de schorsing van twee jaar voor Alberto Contador bekend was geworden. Sportkranten, collega-wielrenners, radioluisteraars en twitteraars: de verontwaardiging over de hoge straf van het sporttribunaal CAS voor de Tourwinnaar was overweldigend. Met een weinig omfloerst „wat een klotestreek” vatte oud-renner Miguel Indurain het ongenoegen misschien wel het best samen.

Zowel de argumenten van het tribunaal als de hoge strafmaat konden op weinig begrip rekenen. Contador werd in 2010 gepakt met 50 picogram clenbuterol in zijn bloed. Een haast niet te meten hoeveelheid. Maar volgens de huidige dopingregels verboden: er is geen ondergrens voor deze verboden stof. De verdediging van de Spaanse renner luidde afgelopen anderhalf jaar dat hij de clenbuterol binnenkreeg via een besmette solomillo, een lapje rundvlees. Het CAS oordeelde gisteren dat er geen bewijs is voor doping of voor het maskeren hiervan via een bloedtransfusie. Maar evenmin ging het mee in Contadors theorie van het vervuilde vlees. Het tribunaal acht het waarschijnlijker dat een voedingssupplement zoals een energiereep de boosdoener was.

In Spaanse media werd druk gespeculeerd over duistere motieven achter dit ogenschijnlijke salomonsoordeel. Een veel gehoorde theorie: het CAS zou Contador hebben geslachtofferd, omdat vrijspraak een gevaarlijk precedent had geschapen. Als de renner gisteren was vrijgesproken, dan zouden veel dopingregels op de schop moeten. Nu kan Contador juist dienen als afschrikwekkend voorbeeld. Hij moet verscheidene hoofdprijzen inleveren en mist deze zomer de Tour en de Spelen. Een troost voor Spaanse wielerfans: hij mag waarschijnlijk wel starten in de Vuelta.

De reactie van wielerlegende Eddy Merckx dat „iemand het wielrennen kapot wil maken” werd veelvuldig aangehaald. „Als je zero-zero-zero-zero-zero [tolerantie] nastreeft, vind je bij iedereen altijd wel wat”, stelde de Belg. De steun voor Contador was niet unaniem. In peilingen die meteen op internet werden gelanceerd (‘Is deze straf terecht?’) antwoordde een meerderheid steeds ‘nee’. Maar zo’n 15 à 20 procent zei niet te geloven in Contadors onschuld.

Spaanse sporters sleepten de afgelopen jaren de ene na de andere belangrijke sportprijs in de wacht – in het voetbal, de Formule 1, tennis, volleybal. De successen werden echter regelmatig ontsierd door dopingaffaires. In 2006 brak het schandaal rond de Spaanse bloedarts Fuentes uit, waarbij tientallen toprenners in opspraak kwamen. Vorig jaar werd een dopingnetwerk opgerold in de atletiek rond olympisch kampioene Marta Domínguez. Het land kampt hierdoor nog steeds met het in de vorige eeuw gevestigde imago een dopingwalhalla te zijn. Na de affaire-Fuentes werd weliswaar wetgeving aangenomen die het voor justitie mogelijk maakt strenger tegen doping op te treden, maar er is kritiek op de naleving hiervan.

Het zette sportjournalist Joan Justribó gisteren aan tot een kritische column op de site van sportkrant El Mundo Deportivo. Hij plaatste vraagtekens bij de motieven van het CAS, maar riep ook Spanje op eens naar zichzelf te kijken. „De Spaanse sportwereld kan deze gelegenheid aangrijpen voor zelfkritiek, of we doen het tegenovergestelde en verliezen ons in achtervolgingswaanzin.”

    • Merijn de Waal