Grachtenijs

Gisteravond voor het eerst sinds 15 jaar op een Amsterdamse gracht geschaatst. Op de Keizersgracht bij de Leliegracht om precies te zijn. Onder de bruggen durfden we nog niet door te schaatsen, hoewel we op de Prinsengracht al wel mensen onder bruggen door hadden zien gaan. Maar de bruggen op de Keizersgracht zijn lager en donkerder en dus enger. Vanavond durven we vast wel.

We moesten het dus doen met een paar honderd meter ijs. En dan ga je al gauw wedstrijdjes doen. Het werd een historisch moment. Voor het eerst verloor ik (53) vijf keer op rij een 200-meterwedstrijd van mijn oudste zoon, Béla (14). Hij kan nu voor altijd harder schaatsen dan ik: ik word alleen maar langzamer, hij nog sneller. En ook beter. Hij kan al rechtsom pootje over, ik alleen linksom.

    • Bernard Hulsman