Geboorte van riskante roman

Ted van Lieshout schreef een roman over de liefde tussen man en kind.

Het uur van de wolf: Ik zal uw naam niet noemen Ned. 2, 23.00-0.00 uur

Aan aandacht deze week geen gebrek voor dichter en illustrator Ted van Lieshout; aandacht die hij zo nodig zegt te hebben. Na zo’n vijftig kinderboeken koos hij voor zijn eerste roman voor volwassenen, Mijn meneer, een mediageniek, brisant onderwerp: de verhouding tussen een man en een kind. In Ik zal uw naam niet noemen volgt Arno Kranenborg de geboorte van de roman.

Aardig is dat de film niet alleen gaat over de inhoud, maar vooral over stilistische kwesties, die samenhangen met de morele kritiek die Van Lieshout vreest. Hij wil het boek consequent schrijven vanuit het kind, waardoor de analyse en veroordeling van de verhouding uitblijft. Boudewijn Büch en Rudi van Dantzig gingen hem weliswaar voor, maar sindsdien is de tolerantie jegens pedoseks drastisch afgenomen.

Van Lieshout verwoordt zijn angst voor een slechte ontvangst: „Als iemand leest over seks tussen een pedofiel en een kind, gaat hij over zijn nek. Niemand leest dat boek uit.” Terwijl hij juist een emancipatoir oogmerk heeft: hij wil de verkettering van pedoseksuelen tegengaan.

Twee vrienden zijn opvallend kritisch. Het boek zou saai zijn, zonder humor. Een noemt het ‘softporno voor pedofielen’, een ander ergert zich aan de kinderachtige toon, de zelfvertedering van Van Lieshout. Dit voedt zijn eigen twijfel, zodat hij toch een concessie doet. In de roman zet hij een zachte, duidelijke veroordeling van zijn meneer.