‘Eerst was vioolspelen gewoon een leuk spel’

Violiste Emmy Storms Foto NRC Handelsblad, Maurice Boyer

Het gaat goed met violiste Emmy Storms (1988). Ze stond in 2009 in de finale van het Oskar Backconcours, werd gevraagd als nieuw lid van het Suleika Trio en soleert deze maand bij het Nederlands Studenten Orkest. Toch is ze nooit heel ambitieus geweest.

Hoe zou je jezelf omschrijven?

„Moeilijke vraag. Ik denk niet veel na bij wat ik doe en ben er op jonge leeftijd ingerold. Als vijfjarige werd ik door mijn vader voor vioolles ingeschreven. Ik bleek talent te hebben en werd als achtjarige door mijn docent naar het Koninklijk Conservatorium van Den Haag gestuurd.

„Als kind dacht ik nooit na over mijn toekomst en vond ik de viool vooral een leuk spelletje. Nu, in het laatste jaar van mijn master, leef ik nog steeds vooral in het nu. Maar ik besef inmiddels wel dat je van muziek een rijker persoon wordt, dat het heel sfeerbepalend is en veel emoties losmaakt.”

Laat je je inspireren door andere kunstvormen?

„Ik ben al heel lang gefascineerd door Ierse volksmuziek. Inmiddels heb ik Ierland een paar keer bezocht en meegespeeld in pubs. Zo kwam ik er achter dat er niet één Ierse stijl bestaat, maar dat dit genre zeer divers is. Ook speel ik graag klezmer en zigeunermuziek. Dat is een zeer belangrijke aanvulling op het klassieke repertoire, want je ontwikkelt een grotere vrijheid in je spel, je durft meer risico te nemen. Een lelijke noot kan ook mooi zijn.

„En onlangs ben ik met een van de compositiedocenten van het conservatorium, Martijn Padding, naar Ghana geweest. Dertien compositiestudenten schreven onder zijn leiding een stuk voor viool, die ik vervolgens allemaal heb uitgevoerd. Een bijzondere ervaring.”

Wie is je voorbeeld? Janine Jansen wellicht?

„Nee, het lijkt me geen goed idee om net zo’n carrière na te streven. Je ziet hoe ze door haar drukke schema een burn-out kreeg. En dat gebeurt bij heel veel supercarrières. Ik zou bang zijn om na tien jaar opeens uitgeschakeld te worden. Ik leef volledig met muziek. Maar ik studeer niet zo veel per dag. Ik houd van puzzelen, maar daar heb je verder niets aan in het leven.

„Vooral wil ik graag tijd overhouden voor vrienden. Mijn ouders hebben me gelukkig nooit gepusht. Uiteindelijk hoop ik op een afwisselend leven met kamermuziek, volksmuziek, enkele solo-optredens, en ook een orkestbaan voor de financiële zekerheid.”

Wat is de belangrijkste gebeurtenis in je carrière tot nu toe?

„Met een carrière ben ik niet heel bewust bezig. Maar ik vond het heel leuk toen ik door Trio Suleika werd gevraagd om een reeks kinderconcerten mee te spelen waarbij ook wordt geacteerd: De Suleika’s en het mysterie van de gevoelige snaar. Ze zochten een vervanging voor hun vaste violiste die zwanger was. Maar pas later kwam ik erachter dat die violiste ook definitief met het pianotrio zou stoppen. Kennelijk was ik bij de overige leden in de smaak gevallen, want ze vroegen me te blijven!

„Toch, een nog veel belangrijker moment vond plaats op mijn dertiende. Ik was toen vlot aan het spelen en de techniek ging me vrij gemakkelijk af. Tot ik, oefenend in de woonkamer van mijn ouders, een beetje om me heen keek en opeens een inzicht kreeg: ‘oh wacht, je moet móéite doen voor muziek.’ Een simpel besef, waarna de muzikaliteit bij mij altijd op de eerste plaats kwam.”

Emmy Storms soleert in ‘Tzigane’ van Ravel tijdens de jubileumtournee van het 60-jarig Nederlands Studenten Orkest. Tournee 12 t/m 22/2. www.nso.nl. Trio Suleika: www.triosuleika.com

    • Floris Don