Wij bestuurders zijn geen patjepeeërs

Bastiaan Bommeljé berijdt weer zijn favoriete paard: populisme (Opinie & Debat, 4 februari). Hij trekt ten strijde tegen het spookbeeld van het slecht bestuurde hoger onderwijs. „Patjepeeërs”, noemt hij de bestuurders. Sommigen noemt hij met name, zoals ondergetekende. Zijn wapens zijn scherp: feiten, mevrouw, meneer. Maar laten de feiten nu juist niet deugen.

Voor mijzelf sprekend: ik zou regelmatig bezoeken aan China hebben gebracht als voorzitter van de Universiteit van Maastricht. Ik ben daar de afgelopen acht jaar (toen ik Maastricht diende) niet geweest. Evenmin veel ritten naar Schiphol (Bommeljé heeft een geweldige Amsterdam-centrische fantasie, maar vanuit Maastricht vlieg je – als het al moet – meestal via Brussel of Düsseldorf). Maar mijn salaris dan? Dat was afgesproken vier jaar voordat er sprake was van de Balkenendenorm. Feiten blijken niet zo relevant voor Bommeljé, hoe kwistig hij ook met cijfers strooit.

Patjepeeërs? Het Nederlandse hoger onderwijs en zijn afgestudeerden blijken in het buitenland steeds hoger gewaardeerd te worden. Het Nederlandse onderzoek doet het voortreffelijk in elke internationale vergelijking. Laten we het daar eens over hebben en kijken hoe universiteiten en hogescholen de samenleving wellicht nog beter kunnen dienen. Daar heb ik Bommeljé nog niet op kunnen betrappen.

J. Ritzen

Maastricht

    • J. Ritzen