Video: OK Go flikt het weer met bizar parcours aan instrumenten

OK Go in de auto voor hun nieuwe videoclip 'Needing/Getting'. Screenshot Youtube.com

De Amerikaanse rockband OK Go is niet vies van een beetje ingewikkelde videoclip. Voor hun laatste single werkten ze samen met automerk Chevrolet en hadden ze slechts 288 gitaren, 55 piano’s en 1157 zelfgemaakte instrumenten nodig. Bekijk hier het resultaat.

Sinds gisteren kun je genieten van de hele videoclip van ‘Needing/Getting’, die in première ging bij de Amerikaanse Super Bowl. Ze zeggen wel eens dat in het verleden behaalde resultaten geen garanties bieden voor de toekomst, maar OK Go verrast sinds 2006 door steeds betere videoclips bij hun muziek te maken. In deze clip maken ze de muziek van het nummer door met uitstekende objecten die vastgeplakt zitten aan hun auto contact te maken met de instrumenten op het parcours:

Ongeveer een week geleden werden fans van OK Go alleen nog lekker gemaakt met deze trailer van de reclame voor Chevrolets nieuwe model Chevy Sonic:

Voor als je denkt ‘hoe blijft die bestuurder zo goed zingen (ok, playbacken waarschijnlijk) en rijden tegelijkertijd?’ heeft Chevrolet in de trailer van de videoclip een waarschuwing en verklaring gezet. Daarin staat dat de chauffeur professioneel getraind is en rijdt op een gesloten parcours in een aangepaste auto. En of we deze videoclip a.u.b. niet willen nadoen:

“The singer is a professionally trained driver. He’s driving on a modified vehicle on a closed course. Do not attempt.”

OK Go’s geniale videoclips: een retrospectief

OK Go brak door in 2002 met ‘Get Over It’, toen nog een redelijk doorsnee videoclip. De single ‘You’re So Damn Hot’ zat in de populaire Amerikaanse tv-serie The O.C., waarin ze ook mochten optreden. Hun videoclipaanpak verandert in 2005 als OK Go zichzelf onsterfelijk maakt met de clip voor ‘A Million Ways’, waarin ze in een achtertuin een dansje doen. Dit is hun eerste clip die in één take is opgenomen:

Die loopbandvideoclip dus

De loopbandvideoclip voor ‘Here It Goes Again’ uit 2006, ook geschoten in één take, wordt in de eerste dagen dat deze op Youtube staat door meer dan een miljoen mensen bekeken en daarna door meer dan 52 miljoen mensen in totaal bekeken voordat de originele upload van Youtube verwijderd wordt. Ze wonnen er ook een Grammy mee:

Sindsdien verzinnen ze voor elke nieuwe single die ze uitbrengen weer een ander maf idee dat goed werkt om in één take op te nemen. Niet altijd natuurlijk, maar dat concept werkt meestal wel erg goed.

OK Go: want één keer is niet genoeg

Voor de single ‘This Too Shall Pass’ (2010) dachten ze: we nemen gewoon twee versies voor één nummer op. Versie één:

‘This Too Shall Pass’ versie twee:

OK Go: nu ook met dieren

In ‘White Knuckles’ (2010) zitten voor het eerst dieren:

OK Go: een park, een gans en kleurige pakjes

In de clip voor ‘End Love’ (2010) is een speciale rol weggelegd voor een gans:

OK Go: nu ook met The Muppets

Voor een nieuwe versie van ‘The Muppet Show Theme Song’ (2011) maakten ze samen met The Muppets deze grappige clip:

OK Go weer genomineerd voor een Grammy

Voor de clip van ‘All Is Lost’ (2011), waar je ook interactieve dingen mee kunt doen, is de band wederom genomineerd voor een Grammy:

Levert dat nog wat op, die video’s?

In een opiniestuk dat de zanger van OK Go, Damian Kulash, schreef voor The Wall Street Journal in december 2010 gaf hij antwoord op de vraag of al deze gave videoclips ook nog fijne monetaire bijkomstigheden hebben voor de band. Volgens Kulash is het antwoord deels ja en deels nee. Belangrijker nog: maakt het uit? Hij schreef dat de online statistieken, dus hoe vaak hun video’s bekeken worden, de toon heeft gezet voor hun handelswijze, en daarmee ook voor hun inkomsten:

“For most people, the obvious question is: Has this helped sell records? The quick answer is yes. We’ve sold more than 600,000 records over the last decade. But the more relevant answer is that doesn’t really matter. A half a million records is nothing to shake a stick at, but it’s the online statistics that set the tone of our business and, ultimately, the size of our income.”

Volgens Kulash dankt de band haar creatieve vrijheid aan deze werkwijze, waarmee ze rechtstreeks via hun fans en sponsoren geld verdienen:

“We once relied on investment and support from a major label. Now we make a comparable living raising money directly from fans and through licensing and sponsorship. Our bank accounts don’t rival Lady Gaga’s, but we’ve got more creative freedom than we did as small fish in her pond.”

    • Judith Laanen